۱۸ خرداد ۱۳۹۴، ۱۸:۳۵

بحران گسست نسل ها جامعه را تهدید می کند

بحران گسست نسل ها جامعه را تهدید می کند

یک روانشناس گفت: با توجه به نشانه های اولیه ای که دیده می شود، لازم است از گسست بین نسل ها پیشگیری شود تا این بحران تبدیل به معضل شدید نشود و نتوان جلویش را گرفت.

به گزارش خبرگزاری مهر، موضوع گسست بین نسل ها در رادیو گفتگو با حضور الهام درستیان روانشناس، سیدمحمد رضا اصنافی کارشناس حوزه رسانه و جامعه شناسی و جمشید جعفرپور عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در برنامه «گفتگوی فرهنگی» مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

الهام درستیان با بیان اینکه باید بین شکاف و گسست نسل ها فاصله بگذاریم گفت: شکاف بین نسل ها به این معنا است که دو نسل از دو اختلاف سنی متفاوت و یا دو طبقه متفاوت از نظر دیدگاه ها، ارزش ها و هنجارها متفاوت باشند. آنجایی که ما به مشکل برخورد می کنیم، جایی است که از شکاف بین نسل ها به گسست نسل ها می رسیم.

وی افزود: این تفاوت ارزشی و هنجارها تبدیل به یک تعارض و بحران می شود و این دو نسل همدیگر را درک نمی کنند و  نمی توانند با هم کنار بیایند و مدام با یکدیگر در حال چالش و تعارض هستند.

این روانشناس اظهار داشت: پیشرفت تکنولوژی و استفاده از رسانه ها و شبکه های اجتماعی این گسست را سریع تر می کند.

وی با اظهار به این که در روانشناسی گسست بین نسل ها یک بحران تلقی می شود؛ عنوان کرد: دیدگاه روانشناسی به شکاف بین نسل ها به عنوان یک بحران نگاه نمی کند، شاید به گسست بین نسل ها به عنوان یک بحران نگاه کند. آنچه ما می بینیم تفاوت در دیدگاه و نگرش ما است. می توانیم با نگرش منفی نگاه کنیم که کمی جبرگرایی هم در آن دارد، اینکه ما مجبور هستیم و این اتفاق افتاده و این شکاف بیشتر شده و کاری هم نمی توان کرد و یا اینکه می توانیم با یک دیدگاه جدید نگاه کنیم و می بینیم تحولی دارد اتفاق می افتد و لازم است به این تحول رسیدگی شود و در راستای مثبت هدایت شود.

سیدمحمدرضا اصنافی این گسست و شکافت بین نسل ها را طبیعی دانست و افزود: همه انسان ها دنیای پیرامونشان را می شناسند و با آن بزرگ می شوند. وقتی دنیای دو نسل تفاوت شگرف و عمیقی داشته باشد طبیعی است که این دو نسل با هم دنیا را به گونه ای دیگر نگاه و تفسیر می کنند. همه نسل ها، تفاوت هایی با نسل های قبل از خودشان داشته اند.

وی این شکاف را به دلیل افزایش سرعت شتابانه تغییرات در جامعه و محیط بیان کرد و گفت: الان با دو سال پیش تغییرات زیادی پیدا کرده و ارتباط ما گسترده تر شده است و با این تغییر سریع دنیا، بین امسال و دو سال پیش خودمان هم شکاف داریم چه برسد بین دو نسل.

کارشناس حوزه رسانه یادآور شد: بین دو نسل تفاوت وجود دارد و عمیق است و این تفاوت نه برای نسل قبلی منفعتی است و یا مضرتی دارد و نه برای نسل بعدی منفعت و یا مضرتی است و هر کدام ویژگی های خاص خودشان را دارند.

درستیان لزوم همکاری دو نسل را برای کاهش گسست ها ضروری دانست و متذکر شد: لزوما به این شکل نیست که صرفا نسل قبلی اوتوریته اش را از دست داده باشد خیلی وقت ها نوع ارتباط این دو نسل با هم است که مشکل ساز می شود. گسست نسل ها را یک بحران تلقی کردیم، در مواقعی که بحران داریم باید سعی کنیم از هردو طرف عوامل را نگاه کنیم. هر دو نسل هستند که باید کمک کنند این روند را تسهیل کنند و به سمتی بروند که بتوانند همدیگر را درک کنند.

مهارت شنیدن را عاملی برای برقراری ارتباط بین دو نسل بیان کرد و گفت: متفاوت بودن توقعات بین چند نسل، طبیعی است چون نیازهایش متفاوت است. اگر بپذیریم نیازهای این دو نسل متفاوت است شاید درک کنیم ولی می توانیم بشنویم و این مسئله  باعث شود که ارتباط بین این دو نسل بماند.

اصنافی دنیای متفاوت نسل ها را هاملی برای سکوت و نبود ارتباط بین انها بیان کرد و افزود: وقتی با کسی صحبتی می کنیم و احساس می کنیم که پیام ما را نمی گیرد این باعث می شود که صحبت کردن را ادامه ندهیم. دو دنیای متفاوت شناخت باعث شده که حرف های همدیگر را نفهمند و گاهی مواقع سوء تفاهم پیش می آید بهترین حالت برای عدم اختلال  و سوء تفاهم این است که ارتباط را قطع کنیم و سکوت جایگزین می شود.

وی در ادامه گفت: تفاوت نسل طبیعی است فقط الان بخاطر تفاوت بسیار زیاد دنیای شناختی طرفین، این عمیق شده است.

این کارشناس حوزه رسانه ارزش گذاری را به عنوان راهکاری برای برقراری ارتباط بین دو نسل بیان کرد و گفت: هر کدام از توقعات در جایگاه خودش منطقی است ولی با هم تضاد دارند. وقتی یک نگاه تفضیلی به موضوع داشته باشیم باید برای ارزش گذاری پدیده جای آن کسی که دارد به پدیده نگاه می کند بنشینیم. باید نسل قبلی خود را تصور کنید و او هم باید شما را تصور کند و باعث می شود شما حد وسطی را بگیرید که نه صد در صد بلکه پنجاه پنجاه طرفین به اهداف خودشان برسند، این ایده آل نیست ولی ممکن است.

جمشید جعفرپور با اظهار به اینکه  بر اساس مشاهدات و مطالعاتی که وجود دارد ما به مرحله گسست نسلی نرسیده ایم، افزود: البته تفاوت نسلی وجود دارد. در مواردی نشانه هایی از این گسست را هم می بینیم، اما اینکه بیاییم محکم و قاطعنامه حکم به وقوع گسست نسلی و انقطاع نسلی بدهیم زود است.  چون آن چیزی که ما از اجتماع می بینیم هرچند که می تواند باعث نگرانی هایی بشود اما به حدی نیست که از آن تعبیر به گسست نسلی و یا انقطاع نسلی بکنیم.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس، با اشاره به نشانه های گسست نسلی، عنوان کرد: گسست نسلی معیارها و نشانه هایی دارد که در جامعه به وفور نمی بینیم. گسست نسلی زمانی اتفاق می افتد که دو نسل احساس استقلال و بی نیازی از همدیگر کنند. این نشانه ها را به این شدت و پررنگی نمی بینیم. وضعیت ایده آل نیست ولی هنوز یکی از موارد بسیار مهم در جامعه و یکی از ظرفیت های مهم برای پیوند نسلی خانواده و بزرگان خانواده است. این ارزش ها وجود دارد.

درستیان تاکید کرد: با توجه به نشانه های اولیه ای که دیده می شود، لازم است از گسست بین نسل ها پیشگیری شود تا این بحران تبدیل به معضل شدید نشود و نتوان جلویش را گرفت.

اصنافی شکاف و گسست را در طبقات متوسط بالای شهر بیشتر برشمرد و افزود: این مسئله به دلیل گسترده تر بودن حوزه ارتباط است. این گسست علاوه بر خانواده در جاهای دیگر هم خودش را نشان می دهد مثلا در خوابگاه های دانشجویی می توان این مسئله را به خوبی مشهود است.

درستیان با بیان اینکه سرعت بالا می تواند عامل مضاعی برای دسترسی آسان باشد، تصریح کرد: برای رسیدن سریع تر به اهداف و خواسته ها یمان، وقت کمتری می گذاریم و به حواشی موضوع نمی رسیم که کاملا خوب بررسی کنم. این سرعت می تواند دلیل مضاعفی باشد که جلوی تحلیل عمیق و فکر کردن بیشتررا در مورد آن موضوع بگیرد. 

اصنافی با اظهار به اینکه شکاف بین نسل ها بیشتر شده است، یادآور شد: همه انسان ها دوست دارند خودشان را به اطرافشان ثابت کنند، اما اینکه واژه بحران به آن الصاق می شود فراتر است. همه نسل ها نسبت به نسل های قبل از خود تفاوت هایی دارند و می پذیرند که آن غلط است و باید خودش را تطبیق دهد ولی این شکاف و حوزه های اختلافی زیادتر شده است.

درستیان به چگونگی ایجاد بحران در خانواده ها اشاره کرد و گفت: اگر بخواهیم از منظر بحران این مسئله را بررسی کنیم و بحران را تقسیم بندی کنیم، می توانیم بگوییم بحران اجتماعی، بحران عاطفی، بحران ارتباطی وشناختی داریم و اگر هر کدام از این مولفه ها را در گسست نسل ها ببینیم، گسست یک بحران دیده می شود. وقتی دو نسل متفاوت نمی توانند با هم صحبت کنند و حرف هم را گوش کنند و یکدیگر را درک کنند و احساس تعلق و تعهد عاطفی نسبت به هم ندارند، تبدیل به بحران می شود.  

وی اظهار داشت: اگر نسبت به نیازها و انتظارات طرف مقابل بزگ و گشاده رو باشیم و رفتار محترمانه نسبت به طرف مقابل داشته باشیم و نیازها طرف مقابل را کشف و رفتارهای مثبتش را تشویق کنیم، شاید بتوان گوشه ای از این گسست را گرفت تا همان شکاف نسل ها باقی بماند و تبدیل به گسست نشود.

کد مطلب 2770698

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha