به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز خبر حوزه، آیت الله العظمی جعفر سبحانی در درس تفسیر خود در مدرسه حجتیه با اشاره به آیات ابتدایی سوره برائت در زمینه لغو پیمان با مشرکین گفت: استثنایی که اسلام در این زمینه برای مشرکین قائل شده، نشانگر عدالت اسلام است.
وی با ذکر این مطلب که دو شرط از سوی خداوند برای مشرکان اعلام شد افزود: دو شرطی که برای مشرکین بیان شد آن بود که آنها نباید پیمان شکنی کنند و همچنین نباید به شکل غیر مستقیم پیمان شکنی کنند، یعنی نباید به دشمنان مسلمانان یاری برسانند.
استاد سطوح عالی حوزه با اشاره به این مطلب که کسانی که در گروه اسلام وارد شدند گفت: در این زمینه بیان شده است که اگر بر گمراهی خود اصرار داشتند یا کشته میشوند یا اسیر میشوند و یا محصور میشوند؛ در این میان این سخن پیش میآید که چرا این شدت عمل در نظر گرفته شده است.
وی یادآور شد: در حالی که این گروه پیمان شکنی شدید مستقیم و غیر مستقیم کردهاند و به تقویت جبهه دشمنان اسلام پرداختند؛ مباحثی در خصوص آزادی بشر مطرح میشود، ولی مشروط به اینکه بر ضد سعادت خود قدمی برندارد.
آیت الله سبحانی با ذکر این مطلب که شرط آزادی شخصی در غرب درست نیست، گفت: مثلاً اگر جوانی بگوید من میخواهم معتاد شوم، آیا درست است که به نام آزادی، دولتها اجازه دهند که او خود را از بین ببرد؟ در غرب بیان میشود که شرط آزادی آن است که مزاحم دیگران نباشد که این شرط در عالم واقع مشکلات زیادی را با خود دارد.
وی یادآور شد: اسلام بیان میکند که علاوه بر اینکه مزاحم کسی نباشید سعادت خود را نیز به خطر نیاندازد؛ چگونه اسلام اجازه میدهد که انسانی که به ضرر سعادت خود حرکت میکند آزادانه به این عمل بپردازد؛ دولتها مردم جامعه خود را واکسینه میکنند تادر مقابل بیماریهایی چون طاعون مقابله کنند و مردم در آینده آسیب نبینند.
این مرجع تقلید گفت: اسلام نیز چنین رویکردی دارد ولی دولتهای غربی در مسائل دینی و فرهنگی و اموری که با سعادت افراد مرتبط است رویکرد دیگری دارد؛ قرآن کریم در عین حال این برخورد قاطع، نرمش نیز نشان میدهد.
وی یادآور شد: در میان این مردم و مشرکانی که توبه کردند و به مسیر حق بازگردند از سوی خداوند بخشید میشوند؛ پیامبر اکرم(ص) این معارف را به واسطه ویژگیهای فیزیکی غار حرا بدست نیاورد بلکه این مسائل از عالم دیگر به سوی پیامبر ارزانی شده است.
آیت الله سبحانی با اشاره به فهم نادرست شافعی در خصوص این آیه گفت: شافعی دو سال پس از شهادت امام صادق(ع) بدنیا آمد و در زمان امامت امام رضا(ع) از دنیا رفت؛ وی فهمی کاملاً نادرست از این آیه یعنی آیه ۵ سوره برائت دارد به گونهای که بر این مبنا یک فتوای بسیار نادرست را بیان میکند.
وی اظهارکرد: شافعی با این درک نادرست از این آیه بیان میکند که با توجه به بیان خداوند در آیه ۵ سوره برائت تارک صلاه کافر است؛ دلیل وی هم همین مسئله مشرکان است؛ تارک نماز در میان مسلمانان فراوان است، ولی نمیتوان آنها راکافر دانست؛ این در حالی است که تارک نماز چند قسم دارد؛ قسم اول کسی است که میگوید که نماز واجب نیست.
این مفسر قرآن کریم تصریح کرد: انکار ضروریات دین انکار رسالت است؛ گروه دوم هم کسانی هستند که از روی کاهلی نماز نمیخوانند که این افراد نسبت به گروه اول متفاوت هستند؛ برخی از افراد از ترس شمشیر لااله الااله میگویند؛ مثل فرعونی که در دریا خداوند را صدا زد.
وی گفت: اگر کسی ظاهراً از اسلام دم زد مسلم است، ولی باطن اشخاص را تنها خدا میتواند تشخیص دهد؛ نجات، مرحله بعدی است که اگر مشرکان بخواهند پس از اسلام آوردن نجات یابند حتماً باید عمل داشته باشند؛ در واقع شرط قبولی این ایمان، عمل است.
نظر شما