به گزارش خبرنگار مهر، نمایشگاه گروهی پوستر و تصویرسازی «میدان رنگ و مبارزه» با ۳۰ اثر از ابوالفضل عالی، مصطفی گودرزی، حسین خسروجردی، علی وزیریان، سیدحمید شریفی آل هاشم، احمد آقاقلیزاده، ناهید فراست، ابوالفضل خسروی، صابر شیخرضایی و حسین یوزباشی، یکشنبه ۱۲ بهمن در نگارخانه ابوالفضل عالی افتتاح شد.
مصطفی گودرزی هنرمند نقاش که آثار قدیمی و جدیدش در نمایشگاه «میدان رنگ و مبارزه» روی دیوار رفته است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره پرداختن به موضوع استکبارستیزی در نقاشی بعد از انقلاب توضیح داد: از بعد از پیروزی انقلاب، توجه هنرمندان معطوف به مبارزه و شناسایی مضامین استکبار جهانی بود و اکثراً المانهایی از آمریکا تصویر میکردند چراکه تصویری ساخته شده بود که آمریکا جریان استکبار را رهبری میکند، چیزی که برای هنرمندان نسل جدید بارز و روشن شد. مجموعهای که امروز به نمایش درآمد، ای کاش مجموعهای وسیعتر میبود چراکه در دهه اول انقلاب آثاری که با موضوع ضد آمریکایی کار شد، زیاد بود.
وی گفت: به اعتقاد من، نمایشگاه «میدان رنگ و مبارزه» در مورد موضوع روز صحبت میکند؛ امروز استکبار جهانی به رهبری آمریکا، مسیری را میپیماید که سال ۱۳۵۷، کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و دویست سال حیات آمریکا، رفته است.
گودرزی تصریح کرد: در این نمایشگاه هنرمندان نسل جدید و قدیم تلاش کردند بخشهایی از مبارزه با استکبار جهانی را در قالب پوستر و نقاشی به منصه ظهور بگذارند.
حسین یوزباشی هنرمند طراح گرافیک که با چند اثر در نمایشگاه «میدان رنگ و مبارزه» حضور دارد، درباره این نمایشگاه به خبرنگار مهر گفت: در نمایشگاه حاضر، منتخب آثار تصویرسازی و پوستر با موضوع استکبارستیزی به نمایش درآمده که برآیندی بر چهار دهه خلق آثار با موضوع ضد آمریکایی است و من هم با چند اثر حضور دارم. یکی از پوسترهایم به عنوان پوستر معرف نمایشگاه قابل تماشاست که اشاره به موضوع جاری چندین دهه کشور ماست و ابعاد مختلفی در آن پرداخته شده و وجوه مصداقی آسیبهایی است که آمریکا به هویت و مردم و استقلال ما وارد کرده است.
وی بیان کرد: من از همان اوایل دوره کاریام، یکی از موضوعاتی که همیشه برایم دغدغه بوده همین موضوعات ضداستکباری و ضداستعماری بوده چراکه با تبعاتش زیست میکردیم.
یوزباشی درباره آثارش توضیح داد: شیوههای اجرایی متفاوتی در خلق آثارم داشتم؛ تصویرسازیهایم که در ابتدای نمایشگاه روی دیوار است، مربوط به هویت درونی آمریکاست و در مقطعی هم در انتشارات سروش روی جلد کتابهایی قرار گرفته است که درباره هویت آمریکایی منتشر شده بود.
وی در پایان عنوان کرد: به عنوان عضوی از جامعه ایرانی، فارغ از زوایای سیاسی، شعار و بیانیه، به نظر من جریانات اخیر در کشور، تقابل و تنازعی است که جریان استکبار با ماهیت ایرانی ما دارد و به عنوان یک شهروند ایرانی به هر سمتی که نگاه میکنم جز دشمنی آنها نمیبینم و با ادراک خودم سعی میکنم بازتابش را در آثارم داشته باشم.
در بخشی از بیانیه نمایشگاه «میدان رنگ و مبارزه» به قلم ابوالفضل خسروی آمده است:
«گفتمان هنر معاصر دلالت بر زمینههای اجتماعی هنر دارد؛ به گونهای که نقش و تاثیر جامعه را در آثار هنری و شکلگیری آنها نمیتوان فراموش کرد و نادیده انگاشت. آثار هنری برآمده و بر ساخته از زیست هنرمند است که در گسستها، شکافها، تقابلها و حتی تعارضهای دینی، معرفتی، هویتی، سیاسی و حتی نسلی شکل گرفتهاند و از این منظر، رویداد هنر و مواجهه با آن، فرهنگی و تجربه اجتماعی است. هنرمند کنشگری اجتماعی و اثر هنری نه تنها دچار شئیوارگی نیست حتی پدیداری فرهنگی است چنانچه محتوای سیاسی و اجتماعی را از جانب هنر مورد پرسش قرار داده باشد.
پرسش مهم هنر اجتماعی با مفاهیم مشابه از قبیل هنر جمعی یا اشتراکی، هنر کنشگر، هنر اعتراض، هنر جنگ و هنر مقاومت این است: آیا هنر میتواند رسانهای برای فرودستان و طبقات پایین بدون مشروعیت، نقش و عاملیت در تحولات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی اقتصادی باشد؟ بدین ترتیب مسئله اصلی بر ساختن «دنیای هنر» است؛ دنیایی که در رابطه با آن ایمان به ارزشهای هنری یک اثر همچنین توانمندی هنرمند در خلق اثر و مقبولیت مخاطب در درک اثر. چنین جهانی تمام و کمال محصول جامعه و امر اجتماعی است. تجربهای که هنر را فراتر از یک کالا ارائه میدهد و به دنبال تجدید نظر و بازاندیشی و برجستهسازی مواضع خود به نظم ساختگی جوامع بشری است.
در ایران هم آغاز زمینه های ظهور جنبشها و تحرکات سیاسی و اجتماعی را باید در میان هنرمندان و روشنفکران در دهه ۴۰ مشاهده کرد. مهمتر اینکه هنر به عنوان عرصهای برای تولید تجربه زیبا شناختی نقش بی بدیلی در برساختن حافظه و تخیل جمعی به عنوان یک قلمرو فرهنگی و نظام سیاسی جدید در نسبت با خود و پیرامون خود ایفا کرد. تصویر کردن و بازنمایی یک ملت (فرودستان) به عنوان امری اجتماعی و دینی در بسیاری از آثار آن دوران شاهدی بر آن مدعاست. بر این اساس هنر عموما شکلی از ارتباط اجتماعی تلقی میشود.»
علاقهمندان برای بازدید از این آثار میتوانند تا ۳۰ بهمن ۱۴۰۴، روزهای شنبه تا چهارشنبه، ساعت ۹ تا ۱۸ به نشانی خیابان سمیه، نرسیده به خیابان حافظ، حوزه هنری، طبقه همکف، مراجعه کنند.
نظر شما