خبرگزاری مهر-گروه دین، حوزه و اندیشه:آیا تابهحال طعم «زندگی با یک آیه» را چشیدهاید؟ آن لحظهای که در کورانِ یک سختی، آیهای ناگهان در قلبتان مینشیند و تمام اضطرابها را میشوید. یا در میانۀ یک دوراهیِ سرنوشتساز، کلامی از قرآن همچون چراغی پُرنور مسیر پیش رو را روشن میکند؛ آیهای که دیگر فقط متنی بر روی کاغذ نیست، بلکه به یک دوست صمیمی، یک مشاور حکیم و پناهگاهی امن تبدیل میشود. این تجربه همان اِکسیری است که روح را در هیاهوی دنیای امروز زنده نگه میدارد.
«نهضتِ زندگی با آیهها» برآمده از همین باور است؛ باوری که میگوید قرآن، کتابِ زندگی در متنِ میدان است، نه صرفاً کتابی برای نهادن در کُنجِ طاقچه. اکنون، برای سومین سالِ پیاپی، این نهضت سی آیۀ منتخب را بهعنوان سی شاهکلید برای گشودنِ قفلهای ذهنی و رفتاریِ جامعۀ امروز، محور حرکت خود قرار داده است و کتابی که پیشِ روی شماست، عصارهای از این حرکت و تلاشی برای تجهیز شما در کارزار بزرگِ امروز است.
این کارزار، میدان نبردش نه فقط خاکریزهای خاکی، که قلبها و ذهنهای ما و اطرافیانمان است. جنگ، جنگ روایتهاست؛ نبردی میان روایتِ امید و یأس، روایتِ عزت و تسلیم. خداوند از همۀ ما که با کتابش آشنا شدهایم، پیمانی گرفته است:لَتُبَیِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَکْتُمُونَهُ؛ «باید آن را برای مردم بیان کنید و کتمانش نکنید». این کتاب به شما کمک میکند تا ابتدا جان خود را از زلال وحی سیراب کنید و سپس، سفیر این آیهها برای اطرافیانتان شوید و این پیامها را به گوش جان دیگران نیز برسانید. این کتاب، یک جعبۀ مهمات فکری و معنوی برای شماست تا در این «جهاد تبیین»، با دلی قرص و بیانی رسا، وارد میدان شوید.
آیه دوم
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَی الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ؛بقره، آیۀ ۲۵۰
خدایا! از صبر و استقامت سرشارمان کن و قدمهایمان را محکم کن و بر این جماعت بیدین پیروزمان فرما.
کمک کن دلمان نلرزد
خدایا، ما باکری و همت و سلیمانی نیستیم؛ بندههای معمولیِ توییم، لبریز از بیم و امیدهای کوچک و بزرگ. خدایا! یاریمان کن که هنگام خواندنِ خبرها دلمان نلرزد، از ترور فرماندهان دلهره نگیریم و با لاف و بلوفهای دشمن تهِ دلمان خالی نشود. خدایا! کمکمان کن بفهمیم که دشمن، هرچقدر هم که هیبت داشته باشد، هرچقدر هم که پُزِ هیمنهاش را بدهد، در برابرِ جلال و جبروتِ تو عددی نیست؛ که نصرتِ تو در هنگامۀ جنگ و ایستادگی نزدیک است، حتی اگر دشمنان تو آن را دور ببینند؛ و حزبِ خدا پیروز است، حتی اگر همۀ چرتکههای زمینی خلافش را بگویند.
در هیاهوی نبردی که هر لحظه دشمن با «بمبهای سنگرشکنِ» یأس، تردید و تهدید، بنیانهای ایمان را هدف میگیرد و عقلِ مادی و دودوتاچهارتای زمینی فریاد میزند: «عقبنشینی کن! تو حریفش نیستی!»؛ کدام «سازۀ مقاوم» میتواند از فروپاشیِ ارادهها جلوگیری کند؟
قرآن در دل داستان نبرد مؤمنان اندک طالوت با لشکر تا دندان مسلح جالوت، یک دعای کاربردی به ما میآموزد. این نیایش، درخواست هوشمندانهای است که در برابر «بمبهای سنگرشکن» دشمن، از معمار هستی مصالح و سازهای مقاوم طلب میکند: <رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَی الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ> (بقره/۲۵۰) پروردگارا! بر قلبها بارانی از صبر و شکیبایی فرو ریز، گامها را استوار گردان و ما را بر گروه کافران پیروز فرما.
منطق قدرت مؤمن
مؤمن میداند که برای موفقیت در هر میدانی به کمک خدا نیاز دارد. اما راه جلب آن چیست؟ ایستادگی و ثبات قدم. مؤمن آنقدر خدا را خوب شناخته که میداند نیروی لازم برای صبر و ثبات قدم را هم باید از خود خدا دریافت کند. دلش به «ابرقدرت عالم» گرم است. وقتی به منبع قدرت بینهایت وصل باشی، دیگر تانک و موشک و امپراتوری رسانهای دشمن بزرگ جلوه نمیکند و شعارت میشود: <کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ> (بقره/۲۴۹)
این نقشۀ راه تاریخ انقضا ندارد. امروز، <رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا...> را میتوان از زبان یک کارآفرین ایرانی در برابر تحریمها شنید. از زمزمههای یک دانشمند جوان برای شکستن یک مرز علمی تا نجوای شبانۀ مادری که برای تربیت فرزند در این دنیای پُرآشوب دعا میکند. اوج آن از غزه شنیده شد؛ جایی که مردم غزه در برابر بمبهای سنگرشکن دشمن از خداوند سازههای مقاوم صبر و ثبات قدم طلب کردند. شاید خانههایشان خراب شد، ولی ارادهشان ذرهای متزلزل نشد.
ثمرۀ دنیوی مجاهدت
اما آیا نتیجۀ این استقامت و نیایش، تنها پاداش اخروی است؟ «اینجور نیست که اگر در راه خدا مجاهدت کنید، فقط خدای متعال بهشت به شما بدهد! نه، فقط ثواب آخرت نیست، ثواب دنیا هم هست. ثواب دنیا چیست؟ ثواب دنیا عزّت است، اقتدار است، پیشرفت است، سربلندی یک ملّت است، سربلندی یک کشور است.»[۱] دقیقاً همان سرنوشتی که برای یاران طالوت رقم خورد. آنها نهتنها پیروز شدند <فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ>[۲]، که خداوند به آنها «پادشاهی، حکمت و علم» نیز عطا کرد و این یعنی اوج عزت و اقتدار دنیوی. <وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْکَ وَالْحِکْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا یَشَاءُ>[۳] (بقره/۲۵۱).
عمل و زندگی با آیه
_ کاسبی و بازار کساد است و چکها برگشت خورده؟ فشار تحریم دشمن، نفست را بریده؟ قبل از اینکه ناامیدی تو را به فکر معاملۀ حرام بیاندازد، برو در پستوی مغازه و سر سجاده بگو: <رَبَّنَا أَفْرِغْ …>
_ با حجاب وارد جمعی میشوی که با نگاههای تمسخرآمیز مسخرهات میکنند؟ آن لحظه که دلت میلرزد، بهجای عقبنشینی، دستت را به گوشۀ روسریات ببر و در دلت این آیه را زمزمه کن.
_ در صفحۀ فضای مجازیات از انقلاب و دین دفاع کردهای و لشکر سایبری دشمن به صفحهات هجوم آورده و کامنتها پُر از توهین و تهمت است؟ قبل از اینکه دکمۀ «حذف» را بزنی، دست به دعا بلند کن.
_ حجم درسها، استرس امتحان و آیندۀ نامعلوم، مثل یک ارتش ناامیدی به تو حمله کرده؟ لحظهای خودکارت را زمین بگذار و بگو: خدایا! برای یادگیری این علم نافع، به من صبر بده، قدمهایم را برای خدمت به کشورم ثابت کن، و مرا بر لشکر جهل و تنبلی پیروز نما.
[۱]. «بیانات مقام معظم رهبری در دیدار بسیجیان»، ۰۱/۰۹/۱۳۹۶.
[۲]. بقره/۲۵۱: «پس آنان را به توفیق خدا شکست دادند.»
[۳]. بقره/۲۵۱: «و خدا او را فرمانروایی و حکمت داد، و از آنچه میخواست به او آموخت.»
۰۸:۵۴ - ۱۴۰۴/۱۲/۰۱
نظر شما