۱۰۰ روز ایستادگی بر سینه‌ ستبر خورشید

خبرگزاری مهر - گروه استان‌ها - اسرا برکم: اینجا جنوب است جایی که هوا بوی داغ شرجی می‌دهد و زمین، تشنه‌ی خورشید است، اما ریشه‌های ما از فولاد گداخته است.

بیش از صد روز است که خیابان‌هایمان، میدان جنگ اراده‌هاست. صد روز است که پیاده‌روها و میدان‌هایمان، گرم‌تر از ظهر تابستان، قلب تپنده‌یِ ایران شده است.

ما در این صد و اندی روز، مشق نرفتن کرده‌ایم.

ایستاده‌ایم، آن‌قدر ایستاده‌ایم که سایه‌مان بر تن خاک وطن، جاودانه شده است. برای ما، میدان فقط یک خیابان نیست؛ نبضِ ماست.

وقتی می‌گوییم حضور در میدان، یعنی داریم نفس می‌کشیم یعنی اگر این میدان نباشد، ریه‌های ما از هوای غیرت خالی می‌شود.

ما از نسلِ همان‌هایی هستیم که با هیچ، همه‌چیز ساختند؛از شن‌های داغ، نخل رویاندیم و از گلوله‌ها، برای خودمان گهواره‌ی مقاومت درست کردیم.

روح ما با آتش صیقل‌خورده، و با نمکِ دریا آب‌دیده شده. ما از مردن نمی‌هراسیم، بلکه ما از نبودن شرف می‌ترسیم.

دشمنِ آن سویِ آب‌ها... تو که خواب این خاک را می‌بینی، بدان در رگ‌هایمان به جای خون، آتش خلیج جاری است. تو توپ و تانک داری، و ما غیرت تسبیح‌وار داریم؛ اگر یکی از ما بیفتد، هزار نفر قد راست می‌کنیم.
ما مردِ میدانیم.

ما فرزندان آن ناخداییم که کشتیِ متجاوز را به دست امواج خشمگین خلیج سپرد.

امواجی که اهل معامله نیستند و اهل ایستادنند.

امروز، از همین میدان‌های صد روزه، از میان این همهمه‌ی نخل‌ها و بوی شرجی، با صدایی که از حنجره‌ی تاریخ می‌آید، فریاد می‌زنیم:

«آهای دنیا! ما برایِ نبرد با هر تجاوزی آماده‌ایم و اگر باز هم خیال کنید می‌توانید از تنگه هرمز شیطنت کرده و فرار کنید، بدانید تنگه هم یاد گرفته چطور همچنان روزهای پیشین خود استوار تر بایستد.»

این حرف ، حرف یک نفر نیست، این عهد خونی است که در رگِ هر جنوبی‌ای جاری است. ما نه‌تنها از تانک‌ها و موشک هایتان نمی‌ترسیم، که با خنده‌های پیروزی‌مان، ابهتِ آهن‌هایتان را به بازی می‌گیریم.

ما اهل مقاومتیم هرچه بیشتر مقابل‌مان بایستید، طوفان خشم ما سهمگین‌تر می‌شود.

چون اینجا جنوب است، سرزمین نیلگون خلیج همیشه فارس، و تنگه هرمز گواه است که ریشه ها وقتی به میدان بچسبند نرم نمی‌شوند، قوی تر می‌شوند.