به گزارش خبرنگار مهر در مشهد، مرمت و بازسازی آثار تاریخی در دهه 1330 و از زمان تشکیل انجمن آثار ملی در دستور کار دولت و رژیم گذشته قرار گرفت و فرهیختگان و ایران دوستان به این مقوله به صورت جدی پرداختند و در دوران انقلاب و دهه 1360 به بعد، مرمت آثار باستانی با ارزش مانند تخت جمشید در شیراز، مسجد جامع گناباد، گنبد سبز و حرم مطهر در خراسان رضوی انجام شد و در سال 1367 بود که سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری، تشکیل و آسیب شناسی بناها و مرمت در برنامه ها و فعالیت ها ی این سازمان قرار گرفت.
رجب علی لباف خانکی با اشاره به فعالیت کارشناسان میراث فرهنگی در خصوص مرمت و بازسازی آثار تاریخی، افزود: در دو سال اخیر کم شدن انگیزه ها و مسائلی که در میراث فرهنگی به دلیل عدم اعتبارات کافی صورت گرفت، آهنگ سریع بازسازی آثار تاریخی کند شده و با این وجود کارشناسان میراث فرهنگی، تلاش و علاقه خود را به کارگرفتند تا از فرسایش و از بین رفتن این آثار جلوگیری کنند.
استاد باستان شناسی و معماری جهان اسلام با بیان اینکه گاه شاهد آنیم که مرمت یک بنا تاریخی ناتمام رها می شود، اظهار داشت: مرمت یک پروژه مراحلی را طی می کند تا از نظر اعتبار و نیروی کارشناسی به مرحله اجرا برسد و در این میان ممکن است عواملی همچون نداشتن بودجه کافی به عملیات مرمت و بازسازی لطمه بزرگی وارد و پروژه مرمت، نا تمام متوقف شود.
وی بیان داشت: گاهی در ضمن مرمت آثار تاریخی، کشفیات ارزشمند و یا درخور پژوهشی یافت می شود که این آثار پس ازتحویل به موزه و تهیه شناسنامه برای اثر با انجام آسیب شناسی، آفت زدایی، آزمایشات خاص و تعیین ارزش در صورت قابل عرضه بودن در موزه قرار و یا بر روی آن تحقیقاتی صورت پذیرد.
استاد باستان شناسی و معماری جهان اسلام تصریح کرد: اکثر آثار تاریخی در خراسان رضوی در مکان های دورافتاده و خارج از شهر قرار دارند و به دلیل نبود سرویس دهی و امکانات لازم برای بازدید از این آثار، معمولا افراد کم تر از این مکان ها دیدن می کنند.
لباف خانکی با اشاره به وضعیت خاص ایران برای جذب گردشگر و توریست گفت: بیش تر گردشگران را گردشگران زیارتی تشکیل می دهند و در همین راستا، مسئولین میراث فرهنگی و متولیان امر در صورت علاقه به حفظ و زنده نگه داشتن جاذبه ها و آثار تاریخی، باید ضمن ارائه تمهیدات و تسهیلات، امکاناتی را برای جذب گردشگر غیر زیارتی و توریست فراهم نمایند.
وی در خصوص صدمه ای که افراد بازدید کننده به آثار تاریخی می زنند، تاکید کرد: فرهنگ در آثار تاریخی متعلق به عموم افراد جامعه است و همه موظف به پاسداری از فرهنگ در تاریخ خود می باشند بنابراین نباید به این آثار ارزشمند آسیبی وارد کنیم زیرا آن ها نشان گر هویت ملی جامعه ایران هستند.
استاد باستان شناسی و معماری جهان اسلام خاطر نشان کرد: متاسفانه هیچ کس با تعصب و غیرت به میراث گرانبهای فرهنگی توجه نمی کند، در حالی که این آثار می تواند فرهنگ و سنت ایران را به جهانیان معرفی کند.
استاد باستان شناسی و معماری جهان اسلام گفت: عدم اعتبارات لازم به بخش مرمت آثار تاریخی، کند شدن روند بازسازی این آثار را به دنبال داشته است.
نظر شما