به گزارش خبرنگار مهر، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز در این خصوص گفت: در نتیجه وجود هسته های ناپایدار رادیواکتیو، تشعشعات هسته ای به مقادیر مختلف در سنگ ها، خاک، مصالح ساختمانی، آب، سنگ ها و اتمسفر تولید و از طریق چرخه مواد غذایی یا تنفس به بدن انسان منتقل می شوند.
احمد جهانگیری افزود: در بین عوامل طبیعی، خاک و سنگ ها نقش اصلی را در تشعشعات طبیعی داشته و در بین رسوبات و خاکها، سنگ های گرانیتی به دلیل داشتن اورانیوم، توریوم و پتاسیم رادیو اکتیو دارای مواد پرتوزای بالایی هستند.
وی با بیان اینکه در سال های اخیر از سنگ های گرانیتی به عنوان مصالح ساختمانی خصوصا در داخل ساختمان ها استفاده فراوانی به عمل آمده است، اظهار داشت: به دلیل اهمیت آگاهی از توزیع و سطح تشعشعات هسته های پرتوزا و ارزیابی تاثیرات مواد پرتوزا در محیط زندگی انسانی در قالب یک طرح پژوهشی در دانشگاه تبریز تحت عنوان " پرتوزایی طبیعی در نمونه های گرانیتی استفاده شده به عنوان مصالح ساختمانی در ایران" نسبت به ارزیابی میزان تشعشات پرتوزا این سنگ ها اقدام شد.
دانشیار گروه زمین شناسی دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز با اشاره به اینکه تشعشعات پرتوزا ناشی از مواد زمینی بستگی به ویژگی های زمین شناسی و جغرافیایی یک منطقه دارد، یاد آور شد: تشعشعات طبیعی تولیدی از مصالح ساختمانی به ویژه سنگ های گرانیتی به گاز رادیواکتیو رادون و تورون تبدیل می شوند و اگر در یک فضای کاملا بسته ایجاد شوند با تجمع در محیط قادر به ورود به سیستم ریه انسان بوده و با ماندگاری خود می توانند اثرات سوء در سلامتی ساکنین بر جای بگذارند.
احمد جهانگیری افزود: در این مطالعه تعدادی از نمونه های سنگ های گرانیتی استفاده شده به عنوان سنگ تزیینی در کارگاه های سنگبری جهت مطالعات کانی شناسی و اندازه گیری تشعشات طبیعی انتخاب و مقادیر غلظت پرتوزایی توریوم، پتاسیم و رادیوم معادل نمونه ها در آزمایشگاه فیزیک هسته ای دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز اندازه گیری شد.
وی با بیان اینکه جهت ارزیابی شاخص های زیست محیطی، شاخص های ریسک پرتوگیری خارجی، پرتوگیری داخلی و دز موثر سالیانه دریافتی نیز در این طرح محاسبه شد، به نتایج حاصله از این مطالعات اشاره کرد و گفت: این بررسی نشان می دهد که نمونه های مطالعه شده از لحاظ ریسک پرتوگیری خارجی که نتیجه تابش مستقیم تشعشعات اشعه گاما بوده در حد قابل قبول هستند ولی در ارتباط با ریسک پرتوگیری داخلی که در اثر استنشاق گاز رادون و تورون و دیگر محصولات زنجیره واپاشی با عمر کوتاه اورنیوم و توریم حاصل می شوند با توجه به بالا بودن میزان پرتو زایی تعداد محدودی از نمونه ها و نبودن استانداردهای زیست محیطی در کشور در ارتباط با ریسک پرتوزایی، بهتر است ازگرانیت ها در فضاهای بسته مانند اتاق خواب ها استفاده نشود.
احمد جهانگیری در عین حال تصریح کرد: در صورت استفاده از سنگ-های گرانیتی در فضاهای بسته، با تهویه هوای این محیط ها می توان از تجمع گازهای پرتوزا مانند گاز رادون و تورون به آسانی جلوگیری کرد.
وی با بیان اینکه استفاده از سنگ های گرانیتی در محیط باز و نماهای ساختمانی مشکلی ندارد، در مورد به کارگیری این نوع مصالح در فضاهایی مانند راه پله ها نیز گفت: در راه پله ها و فضاهای بسته ای که از تهویه مناسب برخوردارند ریسک خطر خیلی کمی وجود دارد.
این طرح پژوهشی طی مدت یکسال و با هزینه ای بالغ بر 50 میلیون ریال توسط دکتر احمد جهانگیری دانشیار گروه زمین شناسی دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز و با همکاری دکتر صالح اشرفی عضو هیئت علمی گروه فیزیک هسته ای دانشگاه تبریز به انجام رسیده است.
احمد جهانگیری دارای دکترای زمین شناسی با گرایش پترولوژی از دانشگاه بنگلور هندوستان بوده و هم اکنون به عنوان دانشیار گروه زمین شناسی دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز فعالیت آموزشی و پژوهشی دارد.
انتشار هشت مقالهISI، 20 مقاله علمی – پژوهشی، اجرای سه طرح پژوهشی و ارایه 60 مقاله در کنفرانس های داخلی وخارجی از دیگر فعالیت های وی به شمار می رود.
رییس دانشکده علوم طبیعی، مدیر گروه زمین شناسی، معاون دانشکده علوم طبیعی از دیگر مسئولیت های اجرایی وی در سال های گذشته بوده است.
نظر شما