به گزارش خبرگزاری مهر، نشست نقد و بررسی کتاب «ماشو در مه» نوشته فرهاد حسنزاده، با حضور جعفر توزنده جانی در جایگاه منتقد، تعدادی از دانش آموزان کلاس هفتم مدرسه شهید بهروز پندی و نویسنده اثر، در کتابخانه عمومی شهید دستغیب برگزار شد.
حسنزاده در ایننشست گفت: «ماشو در مه» اولین رمان من محسوب میشود. تاکنون حدود ۱۰۰ کتاب نوشتم که بیشتر در حوزه کودک و نوجوان جا دارند و تنها چند کتابم در حوزه بزرگسالان بودهاند؛ داستانهایی هم نظیر «کارت اعتباری» یا زندگی میرزا تقی خان امیرکبیر در کتاب های درسی نیز به چاپ رسیده است.
وی افزود: معتقدم هر کتابی مثل بلیت ارزان قیمتی است که مخاطب را به سفری میبرد. انگار نویسنده دست مخاطب را میگیرد و به دنیای داستان خود میبرد. بخشی از داستان ماشو درمه واقعی است. در زمان کودکی، صدای انفجاری از طرف لولههای نفت شنیدم که ابتدا فکر کردم صدای انفجار لولههای نفت یا گاز باشد اما بعدا متوجه شدیم که یک نفر انقلابی که از عراق به ایران فرار کرده بود با نارنجکی که در دست داشته، باعث این انفجار شده است.
ایننویسنده کودک و نوجوان ادامه داد: قسمتهایی از کودکی من در داستان «ماشو در مه» آمده است. شما بچهها، برای نویسندهشدن باید خوب ببینید و خوب بشنوید؛ هر چیزی که در این دنیا وجود دارد صدای خاصی دارد. کاهش سطح مطالعه مردم و دانشآموزان یکی از چالشهای مهم کشور است. بچهها باید این را بدانند که فضای مجازی با همه حسنهایش، گرچه همچون اقیانوس وسیع است، اما عمق آن بسیار کم است. کتاب دارای عمق بیشتری است و ما را با خود به سفری اکتشافی میبرد.
در ادامه توزنده جانی گفت: آشنایی من با آقای حسن زاده به سال ۶۹ برمیگردد. معتقدم نوشتن برای ایشان از همان ابتدا جدی بوده است. او یکی از افتخارات ادبی کشورمان محسوب میشود و بارها کاندیدای جوایز بین المللی مثل جایزه هانس کریستین آندرسن یا جایزه آکسترا اینگرید شده و خوشبختانه برخی از کتابهایش نیز به زبانهای خارجی ترجمه شده است.
وی افزود: هر نویسنده ویژگیهای خاص خودش را دارد. بهترین ویژگی آثار حسنزاده این است که داستانهایش بهشدت واقعگرا هستند؛ حتی در داستانهای تخیلی و فانتزی هم مثل داستان کوتی کوتی این واقعگرایی دیده میشود. سالهای قبل، داستانهای حسنزاده در کیهانبچهها به چاپ میرسید و اگر کسی بخواهد تحقیقی در فضای دهه ۶۰ داشته باشد، میتواند با مطالعه این داستانها به این فضاها دست پیدا کند.
ایننویسنده کودک ادامه داد: حسنزاده از آندست نویسندگانی است که از دل مشکلات بیرون آمده و ارتباط مستقیمی با مردم داشته و خودش جنگ را تجربه کرده است. من سالها قبل «ماشو در مه» را مطالعه کردم و خواندن دوباره آن برایم بسیار جذاب بود. شروع داستان بسیار آگاهانه است. توضیحات ارائه شده در مورد مردم جنوب، بسیار عالی و واقعی است و زمانی که مخاطب این داستان را میخواند، احساس میکند که تمام صحنهها و آدمهای داستان برایش آشنا هستند.
توزنده جانی در ادامه، نوشتن را یک نوع فکر کردن دانست و گفت: داستان «ماشو در مه» بر عنصر خانواده تاکید دارد و بیشتر کارهای این نویسنده هم، بر محور تحکیم بنیاد خانواده تأکید دارند. در مجموع، این داستان در مورد آگاهی، دانایی و بزرگی انسانها است.
نظر شما