علیرضا یوسفی در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره رکوردشکنی در مسابقات قهرمانی آسیا گفت: بعد از مسابقات جهانی بحرین که دچار مصدومیت شدم تقریبا دو سال از میادین دور بودم و تحت عمل جراحی قرار گرفتم و پس از آن کم کم تمرینات را شروع کردم. برای مسابقات قهرمانی آسیا هم تنها ۴ ماه تمرین کردم و اصلا قرار نبود به این مسابقات اعزام شویم اما در نهایت با صلاحدید کادر فنی من و نصیری به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شدیم.
وی گفت: هدف اصلی ما مسابقات جهانی و بازیهای آسیایی ناگویا و المپیک لس آنچلس است و به خاطر همین اصلا چنین وزنههایی مدنظر ما نیست و باید وزنههای بیشتری ثبت کنیم. پیش از این قرار بود بازیهای آسیایی ناگویا دو مداله باشد(یک ضرب و دوضرب) اما الان گویا شرایط تغییر کرده و همان تک مداله (مدال مجموع) قطعی شده است، بنابراین باید رکوردهای بیشتری را ثبت کنیم و به خصوص در یک ضرب باید تمرین بیشتری داشته باشم و قدرتمندتر از قبل برگردم.
رکوردار فوقسنگین ایران در جهان عنوان کرد: در مدت زمانی که برای مسابقات قهرمانی آسیا تمرین میکردم در یک ضرب وزنه ۱۷۵ کیلوگرم بالاتر نزده بودم و در دو ضرب هم بالاتر از ۲۵۰ کیلوگرم وزنه نزدم. با این حال خدا را شکر توانستم رکورد ۲۶۱ کیلوگرم را در جریان مسابقات بزنم. با توجه به اینکه من جراحی سنگینی انجام داده بودم و ممکن بود دوباره مصدومیتم تشدید شود به همین خاطر زیر وزنههای سنگین در تمرینات نرفتم و آرام آرام کار را شروع کردیم.
این ملی پوش ادامه داد: با این حال خدا را شکر توانستم برای اولین بار وزنه ۲۶۱ کیلوگرم را بالای سر ببرم و آن را به نام خودم ثبت کنم. با این حال از این رکوردها راضی نیستم و قطعا باید بیشتر تلاش کنم. در حال حاضر در حرکت دوضرب ۱۱ کیلوگرم و در یکضرب ۹ کیلوگرم بالاتر از رکوردهای تمرینی خود وزنه زدهام اما همانطور که گفتم راضی نیستم و باید آنها را افزایش بدهم.
یوسفی در پاسخ به این سوال که به نظر میرسد حرکت یک ضرب پاشنه آشیل او و نصیری شده است، عنوان کرد: در این مسابقات رکورد دو ضرب دنیا که از قدیم به نام ایران بوده و افتخار بزرگی هم محسوب میشده دوباره به نام ایران ثبت شد. نصیری هم در یک ضرب اوت کرد به این خاطر بود که در این مسابقات کسب مدال برای ما اهمیتی نداشت و بیشتر هدف کادر فنی این بود که او شانس مدال برای بازیهای آسیایی ناگویا را داشته باشد و چون جوان است به پختگی برسد.
وی ادامه داد: نصیری میتوانست در مسابقات در حرکت یک ضرب از وزنه ۱۸۰ کیلوگرم شروع کند اما در بازیهای آسیایی و مسابقات جهانی او قطعا باید در یک ضرب وزنههای سنگینتری بزند و شروع از وزنههای سبکتر به درد او نمیخورد به خصوص در وزن ۱۰۵ کیلوگرم که حریفان و مدعیان زیادی وجود دارد.
ملیپوش دسته فوقسنگین ایران تأکید کرد: هدف کادر فنی برای نصیری این است که با برنامهریزی تمرینی از نظر ذهنی او را به خودباوری برسانند تا از رقبایش عقب نماند. متأسفانه برخی نکات منفی را بزرگنمایی میکنند در حالی که در این مسابقات اتفاقات بزرگی رقم خورد. مهمتر از این که در مسابقات قهرمانی آسیا رکورد دو ضرب که سالها به نام ایران بود اما با رکوردشکنی تالاخازده در اختیار او قرار گرفت، دوباره به ایران بازگشت. این اتفاق بزرگی بود. در بقیه موارد هم ما قطعا حواسمان هست و میدانیم برای رسیدن به مدال طلا بازیهای آسیایی و المپیک به رکوردهای بیشتری نیاز داریم. قطعا به همه نقطه ضعفها آگاه هستیم و آنها را برطرف میکنیم.
یوسفی که با پیراهن منقش به یاد دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب به روی تخته رقابت رفته بود، در مورد این حرکت گفت: من این کار را دلی انجام دادم و به دنبال تعریف و تمجید هم نبودم و نیستم. دوست ندارم به این موضوع هم پرداخته شود چون همانطور که گفتم کار دلی بود که نشان دهم این فاجعه جنایت وحشیانه آمریکا در حق کودکان معصوم و بیگناه میناب بود. بعد از این حرکت حتی به مسئولان شهرم هم پیغام دادم و گفتم همانطور که در تمامی این سالها هر زمان که من افتخارآفرینی کردم نسبت به من بی توجه بودید الان هم همان روند را داشته باشند.
وی تأکید کرد: من در تمامی این سالها هر زمان که افتخارآفرینی کردم، خودم مراسم استقبال گرفتم اما الان مسئولان شهر قصد دارند که برای من مراسم استقبال بگیرند و من این موضوع را دوست ندارم. نسبت به گذشته چیزی تغییر نکرده و آنها مثل همیشه به من بی تفاوت باشند، چرا که اگر من نام شهدای مظلوم میناب را آوردم فقط به خاطر دل خودم بوده و اصلا قصد نداشتم از این موضوع استفادهای ببرم. حتی من عمدا پیام مدرسه میناب را به فارسی نوشتم تا جنایت آمریکا و دشمنان این مرز و بوم به گوش جهانیان برسانم.
نظر شما