به گزارش خبرنگار مهر، کارگردان "ماکاندو" در این نشست درباره مراحل آمادهسازی متن برای اجرا گفت: بعد از حدود یکسال که دنبال متنی برای اجرا بودم، آرش پارساخو خردادماه 86 نمایشنامه "ماکاندو" را نوشت. البته چند طرح دیگر هم داشتیم که نادر برهانی مرند بر اساس یک افسانه آذری با نام "سارای" و همچنین رمان "تصویر واقعی دوریان گری" نوشته بود.
وی ادامه داد: پارساخو داستان "پیرمرد فرتوت با بالهای بزرگ بزرگ" گابریل گارسیا مارکز را پیشنهاد داد و ما همزمان روی چند داستان از این نویسنده از جمله "زیباترین غریق جهان" و "بعد از ظهر باشکوه بالتازار" شروع به کار کردیم. در نهایت نمایشنامهای چهار اپیزودی با نام "ماکاندو" برگرفته از چهار داستان مارکز برای اجرایی عروسکی شکل گرفت.
انصاری یادآور شد: اما به دلیل بازسازی مجموعه تئاتر شهر و نبود بودجه مناسب برای تئاتر عروسکی امکان اجرای هر چهار اپیزود نمایش برایمان میسر نشد و به همین دلیل همه انرژی خود را روی یک قصه گذاشتیم و شروع به پرداخت و آمادهسازی آن برای اجرا کردیم. به نظر ما داستان "پیرمرد فرتوت با بالهای بزرگ بزرگ" پتانسیل بالایی برای نمایشی شدن و اجرا داشت.

این کارگردان با اشاره به اینکه در اجرای "ماکاندو" از عروسکهای نخی، تاپ تیبل و ماروت استفاده شده، درباره حضور بازیگر و عروسک کنار هم گفت: این یک انتخاب برای ما بود. سعی میکنم کارهایم شبیه هم نباشند و همواره دنبال یک شکل جدیدم. ابتدا هر تجربهای باید برای خود من تازگی داشته باشد تا به همراه تماشاگر با چیز جدیدی آشنا شوم.
انصاری قرار دادن بازیگر در کنار عروسک را به عنوان یک تجربه جدید برای خود دانست که باعث میشود تأکید داستان بر فضای واقعی و غیرواقعی روی صحنه بیشتر نمایان شود و وجود بازیگر و عروسک کنار هم را به عنوان راهی برای تأکید بر احساسات انسانی و فضای جادویی داستان عنوان کرد.
وی ادامه داد: برخی قصههای مارکز بار فانتزی بسیار بالایی دارند که وجود فانتزی در نمایشهای عروسکی بسیار مهم است. من نیز به این شعار نمایشگران عروسکی که میگویند هر داستان را میشود به صورت عروسکی کار کرد، معتقدم. ولی میگویم باید دید به چه صورت میتوان فضایی فانتزی و خیالی در آن داستان ایجاد کرد. داستان "پیرمرد فرتوت" این ویژگی را داشت.
انصاری درباره استفاده از صدا و موسیقی زنده در نمایش گفت: ابتدا که متن نوشته شد کاراکتر مارکز در آن نبود، ولی در تمرین به این نتیجه رسیدیم که نمیشود از جادو کلام مارکز گذشت. البته شک داشتم از صدا و موسیقی زنده استفاده کنم و حتی قصد داشتم صدای مارکز ضبط شده باشد. اما به این نتیجه رسیدیم که صدا و موسیقی زنده بهتر با مخاطب ارتباط برقرار میکند.
وی درباره این موضوع که حضور سیامک صفری و فرشاد فزونی در صحنه گاهی توجه تماشاگر را از صحنه نمایش منحرف میکند تأکید کرد: ما فکر کردیم همه چیز را ساده برگزار کنیم و به نوعی همه چیز در مقابل جشمان تماشاگر قرار بگیرد. به این صورت حق انتخاب را به مخاطب نمایش دادهایم تا آزادانه تصویر مورد علاقه خود را برای دیدن در هر صحنه انتخاب کند.
کارگردان "ماکاندو" درباره گروه سنی مخاطبان نمایش گفت: ما در تمرین به این فکر نبودیم که مخاطب ما کودک یا بزرگسال باشد. اساسا من در تمام کارهایم به این فکر نبودم که برای چه گروه سنی کار میکنم، چون به نظرم این تفکر دست و پاگیر است و اگر نمایش درست اجرا نشود توقع ایجاد میکند. در "ماکاندو" صحنههایی داریم که مخاطبان کودک و بزرگسال را جذب میکند.
انصاری درباره طراحی صحنه نمایش توضیح داد: من روی رنگ صحنه تأکید بسیار داشتم، زیرا هنگام خواندن داستان تمام شخصیتها را سفید میدیدم. منوچهر شجاع طراح صحنه و پارساخو نیز همین حس را داشتند. من و شجاع به این فکر افتادیم تا برشی از یک دهکده را در صحنه داشته باشیم. شجاع نیز بر اساس نمایش و فضای آن سادگی را در طراحی صحنه رعایت کرد.
وی درباره دلیل اجرای این اثر در کارگاه نمایش یادآور شد: سال 85 دفتر تئاتر عروسکی اداره کل هنرهای نمایشی فراخوانی برای تولیدات تئاتر عروسکی منتشر کرد. من هم متن "سارای" برهانی مرند را ارائه دادم و در حالی که هیئت بازخوان نمایشنامه اعلام کرده بود "سارای" برای گروه سنی کودک نیست، برای اجرا در تالار هنر مورد قبول واقع شد.
انصاری ادامه داد: در صحبت با مدیر کل هنرهای نمایشی این مسئله را عنوان کردم که "سارای" مناسب اجرا در تالار هنر نیست و قرار شد متنی جدید را برای اجرا ارائه دهم. اوایل اردیبهشت 86 وقتی متن جدید را ارائه دادم خواستار سالنی برای اجرای نمایش شدم که سن نداشته باشد. در آن زمان بنا به طرح هویتبخشی تالارهای نمایشی تنها کارگاه نمایش به من پیشنهاد شد.
این کارگردان تئاتر عروسکی کمبود سالن اختصاصی برای نمایش عروسکی را معضلی مهم برای اینگونه تئاتری دانست و گفت: درخواست سالن اختصاصی به جای بالا بردن سطح کیفی آثار عروسکی اتهامی است که این روزها به نمایشگران عروسکی زده میشود. در حالی که سالهاست نمایشگران عروسکی قصد تولید تئاتر عروسکی دارند، ولی مکان مناسب برای عرضه ندارند.

صحنهای از اجرای نمایش "ماکاندو"
وی خاطرنشان ساخت: انتظارها از نمایشگران عروسکی بیش از اختیاراتی است که به آنها داده میشود. زمانی ما میتوانیم به کیفیت مناسب در تولید آثار برسیم که به صورت مداوم در حال تمرین و اجرا و در نهایت آزمون و خطا باشیم. وقتی هر دو سال یکبار فرصت اجرای نمایش عروسکی مهیا میشود دیگر یک گروه نمیتواند وارد مراحل آزمون و خطا شود.
انصاری در ادامه نشست خبرگزاری مهر درباره قرارداد نمایش "ماکاندو" تأکید کرد: بازیگرانی که در این نمایش با من همکاری کردند دارای دستمزد بالایی در کارهای صحنه هستند. اما چون در یک نمایش عروسکی حضور دارند دستمزد پائینتری به آنها تعلق میگیرد و به همین خاطر سقف قرارداد نمایش نیز پائینتر میآید.
وی ادامه داد: قرارداد نمایشهای عروسکی و دستمزدهایی که به فعالان این بخش تعلق میگیرد بسیار پائین است. ما برای اینکه بتوانیم بخش کوچک زحمات بازیگران حرفهای را جبران کنیم مجبوریم از سایر هزینههای نمایش بکاهیم. نمایشهای عروسکی تا آخرین روز اجرا نیازمند هزینه هستند، زیرا هر لحظه احتمال بروز مشکلاتی در عروسکها وجود دارد.
"ماکاندو" داستان ورود پیرمردی عجیب به شهری خیالی است که در پی آن اتفاقات مختلف زندگی ساکنان شهر را تحت تاثیر قرار میدهد. افسانه ماهیان، رامین سیاردشتی، فرزین محدث و علی میلانی بازیگران و مرضیه ایمانخانی، فرزانه عاقلی، نسیم یاقوتی و نعیما کرمی عروسکگردانان این اثر نمایشی هستند. این نمایش هر روز ساعت 20 اجرا میشود.


نظر شما