۷ مهر ۱۴۰۵، ۱۳:۲۱

طراحی بازی برای «این صورت باقی»؛ نشست سوم «هنر هوش مصنوعی» برگزار شد

طراحی بازی برای «این صورت باقی»؛ نشست سوم «هنر هوش مصنوعی» برگزار شد

همزمان با آغاز سال تحصیلی، برای اولین بار بازی آموزشی برای نمایشگاه «این صورت باقی» طراحی شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، موزه هنرهای معاصر تهران همزمان با آغاز سال تحصیلی، برای اولین بار بازی آموزشی را برای نمایشگاه «این صورت باقی» طراحی کرده است. این تجربه تعاملی که بر اساس سناریوی نمایشگاه و تاریخ عکاسی جهان طراحی شده است، بازدیدکنندگان را در مسیری هدفمند از گالری یک تا گالری هشت هدایت می‌کند.

علاقه‌مندان از گروه‌های متفاوت سنی به‌ویژه نوجوانان و جوانان می‌توانند همزمان با شروع بازدید در گالری یک با اسکن کد یا تایپ لینک بازی در تلفن همراه خود، تماشای آثار را با یادگیری از طریق بازی پیوند زنند. این پروژه حاصلِ پایان‌نامه فاطمه ذاکری و زینب ناصری، دانشجویان چندرسانه‌ای دانشگاه خوارزمی به راهنمایی افسانه کامران است.

استفاده از ابزارها و رسانه‌های نوین و تعاملی چون واقعیت مجازی، بازی‌سازی، واقعیت افزوده و غیره در موزه‌های معتبر جهان، امروزه نقشی کلیدی در تسهیل یادگیری و ایجاد تجربه‌ای لذت‌بخش برای عموم بازدیدکنندگان دارد. از این رو رویکرد بازی‌وارسازی (gamification) در این نمایشگاه با هدف افزایش تعامل مخاطبان و درک عمیق‌تر مفاهیم هنری در محیط موزه اجرا شده است.

برگزاری سومین نشست «هنر هوش مصنوعی» در موزه هنرهای معاصر تهران

بر این اساس، سومین نشست «هنر هوش مصنوعی» روز دوشنبه ۶ مهر با سخنرانی مریم بختیاری و دبیری میثم روشنی در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.

ابتدا روشنی نقشه راه این مجموعه را از نشست‌ها و کارگاه‌های تخصصی و نمایش آثار شاخص هنر هوش مصنوعی تا شکل‌گیری کانون هنر هوش مصنوعی در موزه هنرهای معاصر تهران و در نهایت برگزاری رویدادهای بین‌المللی تشریح کرد.

بخش دیگری از صحبت‌های روشنی به جایگاه آرت بازل در شکل‌گیری شبکه حرفه‌ای هنر معاصر اختصاص داشت. او آرت بازل را بخش مهمی از زیرساخت بازار هنر معاصر و شبکه‌ای متشکل از گالری‌ها، کیوریتورها، مشاوران هنری، مجموعه‌داران و مؤسسات هنری معرفی کرد.

در ادامه، مریم بختیاری با تمرکز بر حضور عزیزه قادری هنرمند ازبکستانی در آرت بازل، به بررسی آثار او پرداخت؛ آثاری که در آنها هوش مصنوعی با بهره‌گیری از سوزن‌دوزی، خاطرات خانوادگی، مهاجرت و میراث فرهنگی گسترش مرز های هنر معاصر را نتیجه داده است.

در اثر «A Borrowed Hand»، نقش‌ها و حافظه‌ چند نسل از زنان از طریق مدل‌های هوش مصنوعی وارد فرایندی تازه می‌شود و تصویر در مسیر تولید، تجربه‌ای متمایز را شکل می‌دهد. مسئله قادری فضایی برای گفتگو و مذاکره درباره حافظه، مالکیت، هویت و نسبت میان انسان، ماشین و میراث فرهنگی است.

در بخش پایانی این نشست، پروژه‌ای در رسانه هنر هوش مصنوعی با بهره‌گیری از واقعیت افزوده توسط محمودرضا شیخ فندرسکی و مهدی پرنیان پور با مخاطبان به اشتراک گذاشته شد.

کد مطلب 6962416

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha