به گزارش خبرنگارمهر؛ لباس آبى تنش بود، ماسک زده بود و داشت خیابان را جارو مى کرد. تعجب کردم، رفتگرها که لباسشان نارنجی نیست؟ درحیاط را تا آخر باز کردم. بابا گاز داد و رفت بیرون. یک لنگه در رابستم. چفت بالا را انداختم.
جارویش را گذاشت کنار و رفت جلو. یک نامه از جیبش درآورد. پدر تا دیدش، به جاى این که شیشه را بکشد پایین، در ماشین را باز کرد. نامه را از او گرفت که بخواند. دولاّ شدم، چفت پایین را ببندم. صداى تیر بلند شد. دیدم یکى دارد مى دود به طرف پایین خیابان؛ همان که لباس آبى تنش بود. شوکه شدم. چسبیده بودم به زمین. نتوانستم از جام تکان بخورم. کنده شدم، دویدم به طرف بابا،رسیدم بالاى سرش. همان طور، مثل همیشه، نشسته بود پشت فرمان، کمربند ایمنی اش را هم بسته بود. سرش افتاده بود پایین؛ انگار خوابیده باشد، امّا غرق خون....
خاطره ای کوتاه از فرزند شهید صیاد شیرازی تو را به یاد ارتشیان غیور این مرز وبوم می اندازد؛ لاله هایی که شکفتند تا سدی شوند در راه حفاظت از مرزهای کشور؛ اکنون این آرامش مدیون دریادلانی است که آوازه جوانمردی شان به گوش آفاق هم رسیده است.غیور مردانی از ارتش جمهوری اسلامی ایران که با حضور مداوم و مستمرشان در دفاع از مرزهای میهمن تضمین کننده آسایش کشور شده اند.
نیروهای ارتش چه سوار بر بالگردها در کرانه های آسمان نیلی، چه بر روی سکان کشتی در تلاطم امواج و محصور در میان آبها و چه در مرزهای زمینی همواره با قامتی استوار و با صلابت آماده دفاع از کشوراند.
ابر مردانی که رشادت ها شان به تاریخ اثبات کرده است که در راه دفاع از میهمن چیزی جلودارشان نخواهد بود.
آری، شیردلان دشت های ایمان،با امیدی سرشار به لطف حضرت یگانه حق در این عرصه پا نهاده بودند تا مرگ را شرمسار از این همه شیر دلی در آغوش افتخار کشند و همچون کوه پولادین و دژی مستحکم از مرزهای کشور حفاظت کنند.
"دریغ است ایران که ویران شود"
نیروهای غیور ارتش جمهوری اسلامی ایران چه زیبا این ندا را در آن روزها سر می دادند در برهه ای که نیروهای بعثی یورش وارخیال خام تصرف کشور را در سر می پروراندند، در زمان به ذهن شان هم خطور نمی کرد که با دلاور مردیها و جانفشانیهای ارتش با صلابت ایران مواجه شوند.
آن روزها این شعار از زبان نمی افتاد: " دریغ است ایران که ویران شود " ارتشیان زمزمه می کردند یا " مرگ یا پیروزی" با همین دو ندای آسمانی بود که جوانان ارتش به عنوان بازوان توانمند نظامی انقلاب در جهت تحقق اهداف جمهوری اسلامی ایران تلاشهای خستگی ناپذیر و مستمری را با فداکاری و ایثار و در ابعاد مختلف آغاز کردند؛ هر چند در این بین نیروهای جوانی از ارتش به شهادت رسیدند؛ اما این نقطه عطف در تاریخ کشور ماندگار شد و به الگویی برای آیندگان تا ارزش دفاع از میهن را هیچگاه از یادها نبرند.
نگاهی گذرا به تاریخ گلگون انقلاب اسلامی حاکی از آن است که از لحظه نخست پیروزی انقلاب، ارتش با عشق به میهن و حرکت ستم سوز و توفنده انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام راحل در اثبات تمام معانی که از واژه های فداکاری ، ایثار ، شهامت می توان به خرج داد،کشور را از گزند دشمنان محفوظ داشت. گسستن از رژیم منفور پهلوی و پیوستن به اقیانوس ملت، درهم شکستن توطئههای دشمن، حراست و دفاع از مرزهای زمینی ، هوایی ، دریایی و کیان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران خود شاهدی صادق بر این مدعاست.
آری تاریخ گواه صادقی است بر رشادت ها وجانفشانی های مردان غیور این مرزو بوم؛ آنان که رویاروی نیروی دریایی دشمن نشان افتخارات رزم و رشادت و شهادت را همچون درجه های طلایی بر قامت نظام نشاندند.
26 فرودین سال 58 ، روز بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در پیامی خطاب به ملت مبارز ایران 29 فروردین را "روز ارتش "اعلام کردند؛ از آن زمان تا کنون، ارتش غرور آفرین با ساز و برگ پر صلابت خود به اجرای مراسم رژه می پردازند و پشتیبانی خود را از جمهوری اسلامی و ملت بزرگ ایران و فداکاری در راه استقلال و مرزهای کشور اعلام می دارند.
اکنون در گذر از آن روزها ، هنوز و هنوز قلب مردمان مهربان پیشه ی این آب و خاک با شنیدن نام ارتش جمهوری اسلامی ایران آرام تر از آرام ، چنان همیشه به درخشش خورشید در آسمان آبی، راجی و امیدوار میماند. این حماسهها ، این عشق بازیها ، شور و شوق دفاع از تمامیت این آسمان و زمین ، همه و همه را سلام پاک و مخلصانه فرشتگان خداوندی تقدیم باد؛ و خطاب به دریادلان ارتشی ، شیردلان دشت های ایمان و غیرت باید گفت:روزتان فرخنده، دلهایتان زنده و گامهایتان در عرصه های حماسه وشرف استوار باد.
........................
گزارش سپیده غفاری
نظر شما