خبرگزاری مهر- گروه استانها: تاریخ از بنیاسد به نیکی یاد میکند؛ روستاییانی که حسین را به خاک سپردند و احترامش کردند. اما همانها هم جزو غایبین کربلا بودند. و وقتی جمع قلیل سپاه حق، به شهادت رسید، شد آنچه شد و سر حسین به نیزه رفت.
حالا ۱۴۰۰ سال از آن روز گذشته؛ کربلای دیگری در ایران اتفاق افتاده و اینبار حسین، باوجود سپاهیان انبوه، پیشاپیش آنها به میدان رفته و شهید برگشته است؛ و سپاهیان سیوچند شب است که دارند میدانداری میکنند.
روستاییان، اینبار سربازان جان بر کف این میدانند. سربازانی که با جان و مال و وقتشان، در امتداد قیام عاشورا، دارند حماسهسازی میکنند.
و نمونه این سربازان را میتوانی در «تجره گَراب» پیدا کنی. کافیست حوالی ساعت هفتونیم به روستایشان سری بزنی تا ببینی با چه انگیزهای راهی شهر میشوند و چطور شعار میدهند و چگونه ساکنین شهر را به وجد میآورند.
و حوالی ساعت دوازده نیمهشب، که به روستا برمیگردند، بهجای خستگی، رد غرور را در چشمهایشان میبینی.
و تو کجای تاریخ و کجای جغرافیا میتوانی چنین چیزهایی را پیدا کنی!
اینها سربازان تربیتشده به دست خمینی کبیر و خامنهای شهیدند.
تاریخ درباره آنها خواهد نوشت که این روستاییان از عوامل اصلی به زیر کشیدن مستکبران و ابرقدرتهای دنیا بودند که با دست خالی و تکیه بر سلاح ایمان، مجهزترین ارتشهای دنیا را به زیر کشیدند و بر نعششان فریاد «اللهاکبر» سر دادند.
نظر شما