صدای ماندگار بسکتبال خاموش شد/ آخرین پرش برای رسیدن به آسمان

به گزارش خبرنگار مهر، اگر قرار بر مرور بسکتبال ایران با نامی باشد که همزمان صاحب چهره و صدایی ماندگار در این رشته به حساب بیاید و به این واسطه بخشی از هویت این رشته را در اختیار داشته باشد، بی شک عنایت الله آتشی یکی از معدود گزینه ها و شاید هم تنها گزینه خواهد بود؛ مردی که از جهرم و زمین های خاکی اش به جایی رسید که مهره ای شناخته شده و تاثیرگذار در خانواده بزرگ بسکتبال ایران شد.

او خیلی زود فعالیت های بسکتبالی را پیشه راه ورزشی اش کرد طوریکه وقتی فقط ۲۰ سال داشت به عنوان سوم رقابت های ارتش های ایران دست یافت و یک سال بعد از آن هم قهرمان این مسابقات شد. آتشی که با تیم منتخب تهران حضور در مسابقات قهرمانی کشور را آغاز کرد، خیلی زود هم نامش را در فهرست بازیکنان تیم ملی قرار داد، زمانیکه ۲۳ سال داشت.

عنایت الله آتشی بعد از آغاز فعالیت بسکتبالی به عنوان بازیکن، خیلی زود وارد عرصه مربیگری شد

این ملی پوش بسکتبال اما برای گذر از دوره بازیگری و ورود به عرصه مربیگری هم تا حدی عجول بود طوریکه همزمان با عضویت در باشگاه تاج و بازی برای این تیم، فعالیت مربیگری را هم آغاز کرد و به گونه ای در این مسیر حرکت کرد که سال ۱۳۵۲ یعنی در آستانه ۳۰ سالگی نامش وارد فهرست مربیان برجسته کشور شد.

تاج، استقلال، پیکان، دانشگاه آزاد، کاوه، پگاه و پرسپولیس از جمله تیم های باشگاهی بودند که عنایب الله آتشی به عنوان سرمربی در کادر فنی آنها حضور داشت و حتی با این تیم ها قهرمان مسابقات باشگاهی کشور هم شد.

البته فعالیت به عنوان بازیکن و مربی، تنها مسائل موردعلاقه ای نبود که دستیابی به آنها، عنایت الله آتشی را قانع کند. او به اقدامات نوآورانه هم گرایش داشت و بر همین اساس بود که بعد از ورود به باشگاه تاج و برای اولین بار در کشور، اقدام به تشکیل مرکز آموزش آکادمیک مینی‌ بسکتبال ایران کرد و اینگونه مسیر توسعه بسکتبال در این باشگاه قدیمی را طراحی کرد. از دیگر اقدامات آتشی در تاج، تغییر نامش بود. به واقع استقلال نام امروز خود را از این مرد بزرگ بسکتبالی دارد، او از افراد پیشنهاد دهنده و تاثیرگذار برای تغییر نام باشگاه تاج به استقلال بود.

او در باشگاه تاج اقدامات زیادی برای توسعه بسکتبال انجام داد و نام این باشگاه را به استقلال تغییر داد

عرصه ملی بسکتبال هم خالی از حضور عنایت الله آتشی نبود. او در آغاز این راه، هدایت تیم بسکتبال جوانان را عهده دار شد و با این تیم در برخی رویدادهای بین المللی شرکت کرد. حتی او بعد از پیروزی انفلاب اسلامی و برای حدود یک دهه (۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰) هدایت تیم ملی بزرگسالان بسکتبال را هم عهده دار بود.

علاقمندی عنایت الله آتشی به مربیگری و اصول حرفه ای اش به حدی بود که در دوره های بین المللی مربیگری به میزبانی آمریکا شرکت داشت. این علاقه و فعالیت حرفه ای در عرصه مربیگری اما او را از گرایش های مدیریتی غافل نکرد کمااینکه عضویت در شورای اداره‌ کننده فدراسیون بسکتبال، دبیری فدراسیون (۲ مرحله در دهه ۸۰) را هم در کارنامه دارد. او سال ها به عنوان یک مهره کارآمد، عضو هیئت رئیسه فدراسیون هم بود و حتی در جریان بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، یکی از اعضای گروه اجرایی مسابقات بسکتبال شد.

خارج از حوزه بسکتبال هم عنایت الله آتشی به عنوان مدیر ورزشگاه شهید حیدرنیا (محمد نصیری سابق) و معاون ورزشگاه آزادی از مدیران مطرح ورزش به حساب می آمد. همچنین دست به قلم بودن هم از دیگر ویژگی های عنایب الله آتشی بود که در قالب سه اثر «بسکتبال در گذر زمان»، «بسکتبال و من» و «پیشینه بسکتبال استان‌ها» عیان شد.

دریافت نشان«چهره ماندگار ورزش کشور» از افتخارات آتشی بود

این مرد بسکتبالی ایران چندین دهه به عنوان گزارشگر حرفه ای، روایتگر دیدارهای بسکتبالی بود و حتی مسابقات معتبر NBA برای نخستین بار با صدای او گزارش شد. اینگونه شد که برای علاقمندان ورزش و به ویژه بسکتبال، علاوه بر نام عنایت الله آتشی، صدای او هم آشنا و ماندگار شد.

اینگونه عنایت الله آتشی با تکیه زدن پله به پله بر جایگاه هایی مانند بازیکن، مربی، مدیر، کارشناس، گزارشگر و مؤلف، چهره و صدایی ماندگار در تاریخ بسکتبال ایران شد؛ چهره های که ۱۶ مرداد ۱۳۲۴ در جهرم چشم به جهان گشود و امروز (۸ اردیبهشت ۱۴۰۵) در تهران چشم از جهان فرو بست و علاقمندان به صدای خاصش را برای همیشه از شنیدن زنده آن محروم کرد.

عنایت الله آتشی پس از تحمل یک دوره بیماری (سرطان) دار فانی را وداع گفت
وزیر ورزش طی این مدت با حضور در بیمارستان از این مرد بزرگ بسکتبال عیادت کرد