خبرگزاری مهر - گروه استان ها، عباس نورزایی*: خبر انهدام یک تیم تروریستی و اهداف ضدمردمی آن را در رسانهها خواندیم و این قصهای پرتکرار در کشور ما است. گاهی در غرب، گاهی در جنوب، زمانی در قلب پایتخت و گهگاهی نیز در جنوبشرق کشور.
تروریسم بهطور کلی به استفاده یا تهدید به استفاده از خشونت یا ایجاد ترس گسترده در میان مردم برای دستیابی به اهداف سیاسی، عقیدتی، مذهبی یا مشابه گفته میشود. خطرناکتر از خود ترور، آن است که عملیات خشونتآمیز با عملیات رسانهای همراه شود تا حقیقت وارونه جلوه کند و مسئولیت جنایت بر دوش دیگران گذاشته شود.
در بحبوحه جنگ و در شرایطی که افکار عمومی منطقه تحولات جبهه مقاومت را دنبال میکند، هرگونه تلاش برای ایجاد ناامنی روانی، اختلافافکنی و تخریب اعتماد اجتماعی باید با حساسیت دنبال شود. اگر گزارشها درباره ورود یک تیم ترور به منطقه سراوان و احتمال طراحی اقدامات خشونتآمیز علیه برخی چهرههای اجتماعی و سرشناس صحت داشته باشد، موضوع صرفاً یک تهدید امنیتی نیست؛ بلکه میتواند بخشی از یک سناریوی پیچیده برای تولید بحران و سپس بهرهبرداری تبلیغاتی از آن باشد.
اما انتخاب سراوان برای چنین سناریویی نشاندهنده ناآشنایی طراحان آن با عمق تاریخی و فرهنگی این سرزمین است. سراوان، دروازه تمدنی بلوچستان و یکی از کانونهای دیرپای فرهنگ، دانش و ادب در سیستان و بلوچستان است؛ سرزمینی که سنت کتابخوانی باستانی در سنگنگارههای آن فریاد میزند، حوزههای علمیه دینی، عالمان و عارفان در تار و پود زندگی اجتماعی آن ریشه دارد و هنوز مقابر بسیاری از بزرگان عرفان و دانش آن، محل رجوع و زیارت اهلدل است.
حوزه تمدنی سراوان همچنین از پهنههایی است که شمار قابل توجهی از علمای تقریبی در آن زیسته و نقش مهمی در همزیستی و انسجام میان پیروان مذاهب اسلامی داشتهاند. بنابراین هر اقدامی که بخواهد میان مردم، نخبگان، علما و گروههای اجتماعی منطقه دیوار بیاعتمادی ایجاد کند، در حقیقت با سرمایه تاریخی و فرهنگی مردم سراوان وارد تقابل شده است؛ سرمایهای که با یک عملیات روانی یا چند خبر جهتدار از میان نمیرود.
صحنهگردانان چنین سناریوهایی اگر تصور کنند میتوانند با یک اقدام تروریستی و سپس انتساب آن به گروهی دیگر، آتش اختلاف را در جامعه روشن کنند، بار دیگر «کور خواندهاند». مردم این منطقه بارها نشان دادهاند که میان تکثر فکری، نقد اجتماعی و خشونت تروریستی تفاوت میگذارند و اجازه نمیدهند خون بیگناهان به ابزار بازیهای سیاسی و رسانهای تبدیل شود.
تجربه نیز نشان داده است که تروریستها و طراحان پشت پرده خشونت، دیر یا زود در همان چاهی گرفتار میشوند که برای دیگران کندهاند.
اکنون بیش از همیشه، هوشیاری مردم، نخبگان، علما، رسانهها و دستگاههای مسئول ضروری است؛ نه برای دامنزدن به هراس، بلکه برای جلوگیری از آن. باید هر رخدادی با دقت، سند و شفافیت بررسی شود و از پیشداوری و نسبتدادن مسئولیت به اقوام، مذاهب یا جریانهای اجتماعی پرهیز کرد.
فتنه زمانی شکست میخورد که جامعه اجازه ندهد خون قربانیان، سرمایه اختلاف شود. یاد و روح شهدای مبارزه با تروریسم و خشونت، گواه این حقیقت متعالی است که امنیت و وحدت مردم، بزرگتر از آن است که قربانی سناریوهای تروریستی و عملیات روانی شود.
*کارشناس فرهنگی و اجتماعی و معاون بنیاد ایران شناسی در سیستان و بلوچستان
نظر شما