به گزارش خبرنگار مهر، حسن جهانیان پیش از ظهر چهارشنبه در نخستین همایش تخصصی قیر، آسفالت و ماشین آلات منطقه مرکزی کشور در اراک با اشاره به ضرورت نزدیک‌تر شدن دانش دانشگاهی، تجربه‌های اجرایی و سیاست‌گذاری‌های حوزه راهسازی و راهداری اظهار کرد: صنعت راه برای دستیابی به عملکرد پایدار، نیازمند یادگیری مستمر، تبادل تجربه و بازنگری در روش‌های اجرایی است و ارزش واقعی همایش‌های تخصصی در تأثیری است که بر تصمیم‌ها و عملکردهای اجرایی می‌گذارند.
وی با تشریح رویکردهای سازمان راهداری در حوزه نگهداری راه‌ها گفت: دوام روسازی باید به‌عنوان یک مسئله مدیریتی و اقتصادی مورد توجه قرار گیرد چراکه عملکرد راه‌ها تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل به‌هم‌پیوسته قرار دارد.
جهانیان با اشاره به شرایط اقلیمی مناطق مرکزی کشور، تغییرات دمایی، تابش شدید آفتاب و تردد وسایل نقلیه سنگین را از عوامل مؤثر بر عملکرد روسازی برشمرد و گفت: انتخاب راهکارهای نگهداری باید متناسب با شرایط هر محور انجام شود و نمی‌توان برای همه راه‌ها نسخه‌ای یکسان در نظر گرفت.
وی افزود: پیش از انتخاب مصالح و روش مداخله، باید نوع خرابی، عوامل ایجادکننده آن و شرایط بهره‌برداری از مسیر به‌دقت بررسی شود بنابراین، معیار اصلی در انتخاب مصالح و محصولات، عملکرد و دوام آن‌ها در شرایط واقعی بهره‌برداری است.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای کشور با تأکید بر اهمیت انتخاب مهندسی قیر و مصالح بیان کرد: قیرهای اصلاح‌شده و پلیمری در صورت انتخاب متناسب با نیاز پروژه و اجرای صحیح می‌توانند عملکرد روسازی را بهبود بخشند، اما هیچ محصولی به‌تنهایی تضمین‌کننده دوام راه نیست.
جهانیان ادامه داد: انتخاب نوع قیر و مخلوط آسفالتی باید براساس شرایط اقلیمی و ترافیکی، امکان اجرای صحیح و ارزیابی اقتصادی انجام شود و قیمت اولیه مصالح نباید تنها معیار تصمیم‌گیری باشد؛ بلکه هزینه چرخه عمر و عملکرد روسازی در طول دوره بهره‌برداری نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
وی با اشاره به انتظارات از مشاوران پروژه‌های راهسازی گفت: مشاوران باید شرایط اقلیمی و ترافیکی، نوع خرابی و ویژگی‌های هر محور را مبنای طراحی قرار دهند و انتخاب قیر، مصالح و طرح اختلاط را با ارزیابی‌های فنی و اقتصادی انجام دهند همچنین، راهکارهای پیشنهادی باید با امکانات واقعی تولید و اجرا سازگار باشند و نتایج عملکرد روسازی پس از اجرا نیز به‌صورت مستمر پایش شود.
جهانیان رعایت الزامات فنی و مشخصات مصوب پروژه‌ها را از مهم‌ترین انتظارات از پیمانکاران دانست و افزود: کنترل دمای مصالح، اختلاط، حمل، پخش و تراکم آسفالت، نگهداری مناسب مصالح و تجهیزات و برخورداری از نیروی انسانی متخصص و نظام کنترل کیفیت مؤثر، نقش تعیین‌کننده‌ای در افزایش دوام راه‌ها دارد.
وی تأکید کرد: کنترل کیفیت نباید به آزمایش‌های اولیه یا زمان تحویل پروژه محدود شود، بلکه عملکرد روسازی پس از اجرا نیز باید مورد ارزیابی قرار گیرد تا امکان شناسایی نقاط ضعف و اصلاح روش‌های اجرایی در پروژه‌های آینده فراهم شود.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای کشور با اشاره به مطالعات کریدورهای اصلی کشور گفت: این مطالعات فرصت مناسبی برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر درباره نگهداری راه‌های کشور، اولویت‌بندی اقدامات و انتخاب راهکارهای متناسب با شرایط هر محور فراهم می‌کنند.
جهانیان افزود: در این مطالعات، شاخص‌هایی از جمله میزان ترافیک، نوع و شدت خرابی‌های راه، شرایط اقلیمی و وضعیت نگهداری محورهای مختلف به‌صورت هم‌زمان بررسی می‌شود تا منابع محدود نگهداری در بخش‌هایی هزینه شود که بیشترین تأثیر را بر دوام روسازی، ایمنی و کیفیت خدمات‌رسانی دارند.
وی با تأکید بر ضرورت ارزیابی عملکرد پروژه‌ها پس از اجرا اظهار کرد: موفقیت یک پروژه را نمی‌توان تنها با میزان پیشرفت فیزیکی، تناژ آسفالت مصرف‌شده یا تحویل به‌موقع سنجید، بلکه باید در سال‌های پس از اجرا نیز بررسی شود که روسازی تا چه اندازه عملکرد مورد انتظار را حفظ کرده و تصمیم‌های اولیه از نظر فنی و اقتصادی تا چه حد درست بوده‌اند.
جهانیان ادامه داد: با اتصال اطلاعات پروژه‌ها، نتایج آزمایشگاهی، وضعیت خرابی‌ها و ارزیابی‌های دوره‌ای در زمان بهره‌برداری، می‌توان تجربه هر پروژه را به دانشی ارزشمند برای طراحی و اجرای پروژه‌های آینده تبدیل کرد.
وی تاکید کرد: نظام نگهداری راه کشور باید از تصمیم‌گیری مبتنی بر عادت و تجربه‌های پراکنده به سمت تصمیم‌گیری مبتنی بر داده‌ها، شواهد و تجربه‌های مستند حرکت کند چراکه موفقیت واقعی یک پروژه زمانی مشخص می‌شود که عملکرد آن در طول دوره بهره‌برداری و نه صرفاً در روز تحویل تایید شود.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای کشور با بیان اینکه افزایش دوام روسازی به همکاری همه بخش‌های مرتبط نیاز دارد، گفت:سیاست‌گذاران، مشاوران، پیمانکاران، تولیدکنندگان قیر و مصالح، آزمایشگاه‌ها، مراکز علمی و فعالان صنعت باید به‌عنوان حلقه‌های یک زنجیره برای ارتقای کیفیت راه‌ها همکاری کنند.
جهانیان افزود: از تولیدکنندگان قیر و مصالح انتظار می‌رود در کنار عرضه محصولات باکیفیت، دانش فنی، ثبات کیفیت و پشتیبانی تخصصی را نیز تقویت کنند و جامعه مهندسی نیز با مستندسازی و به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌های موفق و ناموفق، زمینه ارتقای عملکرد پروژه‌های آینده را فراهم آورد.
وی تاکید کرد : امید است نتایج نشست‌های تخصصی در تصمیم‌های فنی، کیفیت اجرای پروژه‌ها و افزایش دوام واقعی روسازی راه‌های کشور نمود پیدا کند.
جهانیان تأکید کرد: هدف مشترک مجموعه‌های فعال در صنعت راه، حفاظت از سرمایه‌های ملی، استفاده کارآمدتر از منابع عمومی، کاهش هزینه‌های نگهداری در بلندمدت و ارتقای کیفیت راه‌های کشور است.
نظر شما