خبرگزاری مهر، گروه استانها- شهربانو رئیسی: در میان هیاهوی زندگی و روزهایی که آدم‌ها با دغدغه‌های معیشتی، نگرانی‌های فردی و مشغله‌های روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کنند، افرادی هستند که هر روز با درد، رنج و اضطراب دیگران روبه‌رو می‌شوند و تلاش می‌کنند مرهمی بر زخم‌های جسم و جان بیماران باشند؛ پرستارانی که گاه در سکوت و دور از نگاه جامعه، ساعت‌های طولانی را در راهروهای بیمارستان‌ها و کنار تخت بیماران می‌گذرانند تا امید به زندگی در دل انسان‌ها خاموش نشود.
پرستاری تنها یک شغل یا مجموعه‌ای از وظایف درمانی نیست؛ حرفه‌ای آمیخته با مسئولیت، صبر، دانش، مهارت و ازخودگذشتگی است که در آن، هر لحظه می‌تواند سرنوشت انسانی را تغییر دهد.
گاهی یک مراقبت به‌موقع، گاهی یک تصمیم در لحظه بحرانی و گاهی حتی چند کلمه آرامش‌بخش، می‌تواند مسیر دشوار بیماری را برای فردی رنج‌دیده هموارتر کند.
در این میان، پرستاران اورژانس در شرایطی فعالیت می‌کنند که ثانیه‌ها اهمیت دارند و آمادگی برای مواجهه با وضعیت‌های پیش‌بینی‌نشده، بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت روزانه آن‌هاست.
اما پشت این چهره حرفه‌ای و آرام، انسان‌هایی ایستاده‌اند که خود نیز دغدغه‌های خانوادگی، خستگی‌های جسمی، فشارهای روحی و نگرانی‌های معیشتی دارند.
شیفت‌های شبانه، فعالیت در روزهای تعطیل، کمبود نیروی انسانی و دشواری دور ماندن از خانواده، تنها بخشی از واقعیت‌های زندگی حرفه‌ای آنان است؛ واقعیت‌هایی که گاهی در نگاه عمومی به خدمات درمانی کمتر دیده می‌شود.
روز پرستار فرصتی برای قدردانی از تلاش کسانی است که در روزهای سخت بیماری، همراه بیماران و خانواده‌هایشان می‌مانند؛ فرصتی برای یادآوری اینکه تکریم این قشر، نباید تنها به تبریک و تجلیل محدود شود، بلکه توجه به شرایط کاری، امنیت شغلی، معیشت و آرامش روانی آنان نیز بخشی از این قدردانی است.
پاسداشت پرستاران، در حقیقت پاسداشت انسانیت، امید و حق برخورداری از مراقبت شایسته در لحظات آسیب‌پذیری زندگی است.
پرستاری بدون عشق و ایثار در شرایط سخت امکان‌پذیر نیست
مریم حق‌پرست، پرستار یکی از بیمارستان‌های دولتی شیراز در گفتگو با خبرنگار با اشاره به تجربه سال‌ها فعالیت در این حرفه گفت: پرستاری معانی بسیاری دارد، اما در طول ۲۵ سال فعالیت حرفه‌ای، بیش از هر چیز معنای ایثار، ازخودگذشتگی و صبر را در این شغل احساس کرده‌ام.
وی با بیان اینکه عشق، یکی از مهم‌ترین عوامل تداوم فعالیت در حرفه پرستاری است، افزود: پرستاری نیازمند گذشت، ایثار و عشق است؛ اگر عشق در کنار این حرفه نباشد، ادامه دادن آن با توجه به شرایط فعلی دشوار خواهد بود.
کرونا؛ سخت‌ترین دوران فعالیت پرستاران
این پرستار با اشاره به تجربه دوران همه‌گیری کرونا بیان کرد: یکی از سخت‌ترین دوره‌های فعالیت ما، دوران شیوع کرونا بود؛ بیمارستان حضرت علی‌اصغر(ع) شیراز به‌عنوان یکی از مراکز بیماری‌های عفونی، حدود سه تا چهار سال درگیر این بیماری بود و هرچند شدت آن کاهش یافته، برخی بخش‌ها همچنان با موارد ابتلا مواجه هستند.
حق‌پرست ادامه داد: در ابتدای شیوع کرونا، بیماری ناشناخته بود و نمی‌دانستیم چه اتفاقی در انتظار ماست. با وجود خطر ابتلا و نگرانی از انتقال بیماری به اعضای خانواده، پرستاران با تمام توان و از روی عشق و مسئولیت در کنار بیماران ماندند.
دغدغه معیشت در کنار مسئولیت سنگین درمان
این پرستار با اشاره به مشکلات پرستاران در بیمارستان‌های دولتی اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های پرستاران، مسائل اقتصادی و معیشتی است؛ حقوقی که برای این حرفه در نظر گرفته شده، با توجه به شرایط اقتصادی امروز، پاسخگوی هزینه‌های زندگی نیست.
وی در پایان خاطرنشان کرد: پرستاران با عشق و تمام توان در بیمارستان‌ها مشغول خدمت هستند و شایسته است شرایطی فراهم شود تا در کنار انجام این مسئولیت سنگین، دغدغه کمتری درباره معیشت و آینده خانواده‌های خود داشته باشند.
نجات جان یک کودک؛ شیرین‌ترین خاطره پرستاری
لیلا رحیمی، پرستار یکی از بیمارستان‌های دولتی شیراز در گفتگو با خبرنگار مهر به مناسبت روز پرستار با اشاره به خاطرات شیرین دوران خدمت خود گفت: هر بار که بیماری پس از طی مراحل درمان با حال خوب و خوشحالی بیمارستان را ترک می‌کند، ما نیز از صمیم قلب خوشحال می‌شویم و احساس می‌کنیم تلاش‌هایمان نتیجه داده است.
وی با بیان خاطره‌ای ماندگار از دوران فعالیت خود افزود: یک شب، پدر و مادری با عجله کودکی را به اورژانس بیمارستان آوردند که لقمه‌ای در گلویش گیر کرده بود و وضعیت بسیار وخیمی داشت؛ به‌گونه‌ای که خانواده تصور می‌کردند کودک جان خود را از دست داده است.
این پرستار ادامه داد: یکی از پزشکان بیمارستان به همراه همکاران پرستار با سرعت وارد عمل شدند و توانستند جان کودک را نجات دهند. بازگشت کودک به زندگی، شادی وصف‌ناپذیری برای همه ما به همراه داشت و آن شب برایمان به شبی فراموش‌نشدنی تبدیل شد.
بهبود بیماران؛ بزرگ‌ترین انگیزه پرستاران
رحیمی با اشاره به لحظه‌های خوشایند کار در محیط درمان بیان کرد: در کنار همه سختی‌های حرفه پرستاری، نجات جان بیماران و مشاهده بهبود وضعیت آن‌ها، از شیرین‌ترین لحظات این شغل است و دیدن اینکه بیماران سلامتی خود را به دست می‌آورند، برای ما ارزش بسیاری دارد.
وی همچنین به نقش همدلی میان همکاران در تحمل دشواری‌های این حرفه اشاره کرد و گفت: فضای دوستانه میان پرستاران و درک متقابل آن‌ها از شرایط یکدیگر در طول شیفت‌های کاری، به‌ویژه در بخش‌هایی که فشار کاری بالاست، اهمیت زیادی دارد.
این پرستار خاطرنشان کرد: برای ما هیچ چیز ارزشمندتر از سلامتی مردم نیست؛ اینکه بیماران با حال خوب بیمارستان را ترک کنند و بخش خلوت‌تر شود، احساس رضایت و شادی عمیقی در میان اعضای کادر درمان ایجاد می‌کند.
سختی‌هایی که در زندگی شخصی پرستاران هم ادامه دارد
زهرا رحمانی، یکی دیگر از پرستاران بیمارستان‌های دولتی شیراز در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به دشواری‌های این حرفه گفت: مشاهده مشکلات و رنج بیماران، به‌خودی‌خود برای پرستاران سخت است؛ با این حال، مشکلات شغلی و فشارهای کاری نیز بر دشواری‌های این حرفه افزوده است.
وی کمبود نیروی انسانی، تعداد بالای شیفت‌ها و پایین بودن دریافتی‌ها در مقایسه با حجم مسئولیت‌ها را از مهم‌ترین دغدغه‌های پرستاران دانست و افزود: حجم بالای کار، شیفت‌های شب و فعالیت در روزهای تعطیل، فشار زیادی به پرستاران وارد می‌کند و این شرایط در کنار دریافتی نامتناسب با میزان کار، می‌تواند انگیزه فعالیت در این حرفه را کاهش دهد.
این پرستار با اشاره به دشواری هماهنگ کردن مسئولیت‌های خانوادگی با شیفت‌های کاری بیان کرد: گاهی فرزند خود پرستار بیمار است و تب دارد، اما پرستار ناچار است فرزندش را در خانه بگذارد و برای مراقبت از بیماری دیگر به بیمارستان برود.
مشکلات نظام درمان را به حساب پرستاران نگذاریم
وی با تأکید بر ضرورت درک شرایط پرستاران از سوی جامعه گفت: انتظار داریم مردم خستگی‌ها و دشواری‌های کار پرستاری را نیز ببینند و تنها به وظایفی که پرستاران انجام می‌دهند توجه نکنند.
این پرستار خاطرنشان کرد: کمبودهای بیمارستان‌ها و مشکلات موجود در نظام درمان نباید به پرستاران نسبت داده شود؛ زیرا آن‌ها در شرایط دشوار کاری تلاش می‌کنند وظایف خود را به بهترین شکل انجام دهند و از بیماران مراقبت کنند.
رحمانی در پایان بر ضرورت توجه به شرایط کاری پرستاران تأکید کرد و خواستار درک بیشتر جامعه از فشارهای حرفه‌ای و مسئولیت‌هایی شد که این گروه از کادر درمان هر روز بر عهده دارند.
کمک‌پرستار مرد؛ شغلی آمیخته با عشق، صبر و ایثار
رضا جلالی‌نسب، کمک‌پرستار یکی از بیمارستان‌های دولتی شیراز نیز در گفتگو با خبرنگار به مناسبت روز پرستار با اشاره به اهمیت حضور مردان در حرفه پرستاری گفت: پرستاری شغلی ارزشمند است و جامعه به حضور پرستاران مرد نیاز دارد؛ چراکه بیماران مرد نیز برای دریافت مراقبت و رسیدگی، به نیروی درمانی مرد نیاز دارند.
وی افزود: وظیفه پرستار تنها رسیدگی به وضعیت جسمی بیمار نیست، بلکه باید در کنار او حضور داشته باشد، شرایطش را درک کند و به گونه‌ای از او مراقبت کند که بیمار احساس تنهایی و نگرانی کمتری داشته باشد.
خاطرات کرونا؛ از ترس بیماران تا امید به بهبودی
وی با یادآوری خاطرات دوران همه‌گیری کرونا گفت: یکی از دوره‌های به‌یادماندنی فعالیت من، دوران شیوع کرونا بود؛ زمانی که بیماران با ترس و نگرانی فراوان به بیمارستان مراجعه می‌کردند و تحمل شرایط بیماری برای بسیاری از آن‌ها دشوار بود.
این کمک‌پرستار افزود: در آن دوران تلاش می‌کردیم با صحبت کردن با بیماران و دادن روحیه به آن‌ها، به کاهش نگرانی‌هایشان کمک کنیم تا بتوانند شرایط بیماری را با آرامش بیشتری پشت سر بگذارند.
پرستاران اورژانس باید در چند لحظه برای نجات جان بیماران تصمیم بگیرند
فهیمه منادی، پرستار اورژانس یکی از بیمارستان‌های دولتی شیراز در گفتگو با خبرنگار به مناسبت روز پرستار با اشاره به دشواری‌های فعالیت در این بخش گفت: شغل پرستاری سختی‌هایی دارد که شاید بسیاری از مردم به‌طور مستقیم با آن مواجه نباشند؛ از جمله اینکه برای پرستاران، روز تعطیل و غیرتعطیل یا شیفت صبح و شب تفاوت چندانی ندارد و آن‌ها باید در زمان‌های مختلف آماده خدمت‌رسانی باشند.
وی افزود: پرستاران گاهی با مشکلات و مسائل شخصی و خانوادگی وارد محیط کار می‌شوند، اما به محض مواجهه با بیماری که به مراقبت فوری نیاز دارد، باید مسائل خود را کنار بگذارند و تمام توجهشان را به وضعیت بیمار معطوف کنند.
در اورژانس، هر لحظه می‌تواند حیاتی باشد
این پرستار با اشاره به شرایط خاص فعالیت در اورژانس بیان کرد: در این بخش، وضعیت بیماران از قبل قابل پیش‌بینی نیست. ممکن است پرستار در حال رسیدگی به بیماری باشد که پیش‌تر مراجعه کرده است، اما ناگهان بیمار بدحالی وارد اورژانس شود که به رسیدگی فوری و اقدامات احیا نیاز داشته باشد.
منادی ادامه داد: در چنین شرایطی، پرستار باید هم‌زمان از دقت، سرعت عمل و تمرکز کافی برخوردار باشد؛ زیرا گاهی وضعیت بیمار به‌گونه‌ای است که نمی‌توان رسیدگی به او را به تأخیر انداخت.
مسئولیتی که فرصتی برای غفلت باقی نمی‌گذارد
وی با تأکید بر اهمیت تمرکز در حرفه پرستاری گفت: پرستار ممکن است در زندگی شخصی خود با مشکلات یا حتی بیماری مواجه باشد، اما هنگام مراقبت از بیمار باید این مسائل را کنار بگذارد و با تمام توان به وظیفه خود عمل کند.
این پرستار اورژانس خاطرنشان کرد: در شرایط بحرانی، توجه دقیق به وضعیت بیمار و اقدام به‌موقع می‌تواند در نجات جان او نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد؛ به همین دلیل، کار در اورژانس مسئولیتی سنگین است که آمادگی، دقت و حضور ذهن مداوم می‌طلبد.
نظر شما