کتانفروش: شبکه ملی مزارع بستر مناسب پیوند علم و تجربه در کشاورزی است

به گزارش خبرنگار مهر، حمیدرضا کتان فروش ظهر دوشنبه در یازدهمین نشست کاروان ترویج بهره‌وری ویژه« الگوی ملی کشت در استان مرکزی اظهار کرد: ایجاد حلقه اتصال مستحکم میان بخش‌های تحقیقات، کارشناسی و بهره‌برداران، مورد تأکید است.

وی افزود: ارتقای سطح دانش و توانمندی کشاورزان، مستلزم تقویت دو رکن اصلی تقویت بنیه علمی و تخصص کارشناسان و فرآیند نظام‌مند انتقال تجربیات موفق کشاورزان پیشرو به سایر فعالان این حوزه است.

کتان‌فروش تصریح کرد: در کنار دستاوردهای علمی، تجربیات ارزشمند و عملی کشاورزان پیشرو نیز یکی از سرمایه‌های استراتژیک و غیرقابل انکار بخش کشاورزی است.

وی ادامه داد: باید بستری فراهم شود که تجربیات، به شکلی نظام‌مند و ساختاریافته در اختیار تمامی بهره‌برداران قرار گیرد و از اتلاف فرصت‌ها جلوگیری شود.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان مرکزی «شبکه ملی مزارع الگویی کشاورزی» را ظرفیت کلیدی و موتور محرک این تحول دانست و تاکید کرد: این شبکه با ایجاد پیوند میان چهار رکن اصلی محققان، کارشناسان، مروجان و کشاورزان، بستری پویا برای تبادل یافته‌های علمی و الگوبرداری از تجربیات موفق مزرعه‌ای ایجاد می کند.

وی افزود: هدف نهایی از این اقدامات، حرکت به سوی کشاورزی هوشمند و بهره‌ور از طریق ترکیب علم روز و تجربه عملی است تا از این طریق، پایداری تولید و امنیت غذایی در سطح استان و کشور تضمین شود.

الگوی کشت؛ کلید افزایش بهره‌وری و ارتقای تاب‌آوری کشاورزی مقابل تغییر اقلیم است

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، الگوی کشت را یکی از محورهای اساسی در مدیریت تغییر اقلیم و افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی دانست و گفت: انتخاب و توسعه محصولات متناسب با استعداد و قابلیت اراضی، زمینه‌ساز افزایش بهره‌وری، کاهش مصرف نهاده‌ها و تقویت تاب‌آوری منابع طبیعی و تولید کشاورزی است.

علی اکبر داودی راد افزود: در آمایش سرزمین، توجه به الگوی کشت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و باید متناسب با ظرفیت‌ها و قابلیت‌های هر منطقه، محصولات مناسب انتخاب و تولید شوند.

وی ادامه داد: حرکت در مسیر الگوی کشت، علاوه بر افزایش بهره‌وری، موجب ارتقای تاب‌آوری طبیعت و نظام‌های تولید کشاورزی می‌شود و می‌تواند به کاهش مصرف نهاده‌های تولید نیز کمک کند.

داودی‌راد تصریح کرد: این اقدامات در نهایت به پایداری تولید و تقویت امنیت غذایی منجر خواهد شد و تحقق این هدف، نیازمند بهره‌گیری از دانش و یافته‌های علمی و همراهی بهره‌برداران بخش کشاورزی است.