رهبر شهید
نهم اسفند ماه ۱۴۰۴ در حافظه تاریخی ملت ایران بهعنوان یکی از تلخترین و اندوهبارترین روزهای ۴۷ سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی ثبت شد.
در این روز، دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی با اقدامی ناجوانمردانه و تروریستی و با تجاوزی آشکار به حریم سرزمینی جمهوری اسلامی ایران، دست به جنایتی بزرگ زد و حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای را به شهادت رساند؛ جنایتی که قلب یک ملت را به درد آورد و امت اسلامی را در سوگی عمیق و سنگین فرو برد.
اما این اندوه بزرگ، تنها به اشک و ماتم ختم نشد. خیلی زود این سوگ ملی به حماسهای عظیم تبدیل شد؛ ملت ایران با حضوری یکپارچه و پرشور در صحنه، خواستار خونخواهی رهبر شهید خود شدند و از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مطالبه کردند تا پاسخی قاطع و درخور به این جنایت تاریخی بدهند.
در سراسر کشور، مردم غیور ایران در حالی که سوگوار این ضایعه جانکاه بودند، استوار و سرافراز در میدان ایستادند؛ سروقامت، مقاوم و خشمگین از این جنایت، علیه رژیم صهیونیستی و حامیان آمریکایی آن فریاد اعتراض و خشم سر دادند و نشان دادند که راه و آرمان آن رهبر شهید با قدرت و عزمی راسخ ادامه خواهد یافت.
