به گزارش خبرنگار مهر، اللهیار صیادمنش، مهاجم ایرانی تیم فوتبال لخ پوزنان در مدت کوتاه حضورش در این تیم با حرکات و شادی گلهای خاص خود توجه هواداران و رسانهها را جلب کرده و علاقه او به شخصیتهای شرور دنیای انیمه، بخش متفاوتی از شخصیت این بازیکن را به نمایش گذاشته است.
رسانه لهستانی «sportowy-poznan» نوشت: ژستی که صیادمنش در یکی از تصاویر و ویدئوهای خود به نمایش گذاشته، یکی از حرکات شناختهشده شخصیت «آکازا» در انیمه «شیطانکش» است. این حرکت بر اساس قطبنمایی به شکل دانه برف با اعداد یک تا ۱۲ طراحی شده و به آکازا اجازه میدهد «روح مبارزه» حریف خود را احساس کند.
آکازا با استفاده از این تکنیک میتواند قدرت حریف را در نگاه اول تشخیص دهد، محل و نحوه حملات او را پیشبینی کند و نقاط ضعف رقیب را شناسایی کرده و به شکل غریزی آنها را هدف قرار دهد. سوزن قطبنما نیز به او کمک میکند تا به صورت واکنشی خود را با حملات حریف هماهنگ کند و با یادگیری تکنیکها و فرمهای مبارزه، توانایی پیشبینی حرکات بعدی او را به دست آورد و حتی با همان دقت، ضربات خود را در زمان مناسب وارد کند.
نکته جالب درباره آکازا این است که وسواس او برای رسیدن به قدرت، در حقیقت ریشه در تمایل عمیقش برای کمک و محافظت از نزدیکانش دارد؛ خواستهای که پس از تبدیل شدن او به یک شیطان، به اجبار مسیر متفاوتی پیدا کرده و منحرف شده است. آکازا در مبارزه نیز احترام زیادی برای رقبای قدرتمند خود قائل است. هر ضربهای که از سوی یک حریف قدرتمند دریافت میکند، برای او جذاب و قابل تحسین است؛ نه از روی علاقه به درد، بلکه به دلیل احترام واقعی به مهارت و توانایی رقیب.
این احترام در رفتار آکازا با تعریف و تمجید از حریفان و اصرار او برای دانستن نام آنها به هر قیمتی نمود پیدا میکند.
صیادمنش و علاقه به شخصیتهای شرور
به نظر میرسد علاقه صیادمنش به شخصیتهای منفی تنها به آکازا محدود نمیشود. بازیکن ایرانی لخ پوزنان در مقطعی از دوران حضورش در این تیم، از شخصیت معروف دیگری نیز الهام گرفته است؛ ریومن سوکونا از انیمه بسیار محبوب «جوجوتسو کایسن».
سوکونا که با لقب «پادشاه نفرینها» شناخته میشود، یکی از قدرتمندترین شخصیتهای این مجموعه است. ژستی که صیادمنش در کنار تصویر این شخصیت انجام داده، به لحظه اجرای یک علامت دست یا «مودرا» مربوط میشود که برای فعال کردن تکنیک «گسترش قلمرو؛ زیارتگاه بدخواه» مورد استفاده قرار میگیرد.
در دنیای «جوجوتسو کایسن»، قدرتمندترین مبارزان میتوانند روح و ذهن خود را در فضای اطرافشان متجلی کنند و به این ترتیب دنیای مخصوص یا میدان نبرد خود را بسازند. هنگامی که کاربر وارد این حالت میشود، تمامی تواناییهای او قدرتی تقریباً الهی پیدا میکند و حریف نیز در فضایی قرار میگیرد که توسط رقیب قدرتمندش تعیین شده است.
به بیان ساده، «زیارتگاه بدخواه» فضای اطراف سوکونا را بدون آنکه با دیوار محصور کند، تحت کنترل خود درمیآورد. این تکنیک نمادی از اعتمادبهنفس مطلق، ویرانگری و بیرحمی است. بنابراین میتوان ژست صیادمنش را اینگونه تفسیر کرد: این ورزشگاه و این زمین، قلمرو من است؛ اینجا با قوانین من بازی میکنیم، چون وارد منطقهای شدهام که در آن دستنیافتنی هستم.
در جریان اجرای این تکنیک، معبدی بودایی که با جمجمهها تزئین شده، اطراف سوکونا شکل میگیرد. هر حریفی که در این قلمرو قرار بگیرد، بیرحمانه هدف حملات او قرار میگیرد تا چیزی جز خاکستر از او باقی نماند. سوکونا در این شرایط از دو نوع حمله برنده با نامهای «Cleave» و «Dismantle» استفاده میکند.
از بین بردن قلمرو یا دنیای اطراف سوکونا تقریباً غیرممکن است و تنها راه برای متوقف کردن آن، آسیب رساندن شدید به خود سوکوناست؛ به شکلی که دیگر توانایی حفظ «زیارتگاه بدخواه» را نداشته باشد. این تکنیک احتمالاً یکی از قدرتمندترین گسترش قلمروها در کل این مجموعه محسوب میشود. سوکونا علاوه بر این توانایی، از تکنیکهای دیگری همچون انرژی نفرینشده عظیم، «فلش سیاه» و «تکنیک نفرینشده معکوس» نیز برخوردار است.
صیادمنش تاکنون تنها چند مسابقه برای لخ پوزنان انجام داده، اما در همین مدت کوتاه نیز نشان داده است که میتواند در زمین فوتبال نقش یک «شرور» را بازی کند و برای رسیدن به پیروزی تا آخرین لحظه بجنگد.
یکی از نمونههای این رفتار در دیدار لخ پوزنان مقابل پیات گلیویتسه رقم خورد؛ جایی که صیادمنش برای دور کردن خطر از زمین، بدون تردید توپ را با تمام قدرت به سمت نیمکت تیم میهمان شلیک کرد.
این اتفاق باعث ایجاد جنجال زیادی شد و بازیکنان حریف نیز بهشدت نسبت به رفتار صیادمنش عصبانی شدند. با این حال، واکنش مهاجم ایرانی جالب بود؛ او در مقابل خشم حریفان، تنها با یک حرکت دست از آنها خواست سکوت کنند.
صیادمنش البته پس از سوت پایان مسابقه از فردی که در این اتفاق آسیب دیده بود عذرخواهی کرد، اما کسانی که آن صحنه را از نزدیک مشاهده کردند، بهوضوح دیدند که پشت چهره خندان و آرام این وینگر ایرانی، گاهی چهره دیگری وجود دارد؛ چهرهای که آماده است برای موفقیت تیمش تا آخرین حد ممکن مبارزه کند.
راز شادی گل معروف صیادمنش؛ یین و یانگ
با وجود همه این حرکات، شاید جالبترین ژست صیادمنش همان حرکتی باشد که او به صورت مرتب و تقریباً پس از هر گل انجام میدهد. او انگشتان دو دست خود را به شکلی قرار میدهد که یک انگشت شست در بالا و دیگری در پایین قرار بگیرد و در مجموع تصویری شبیه دو علامت «لایک» آینهای ایجاد شود.
در نهایت، خود صیادمنش پس از دیدار مقابل کلاکسویک پرده از راز این حرکت برداشت و اعلام کرد که ژست او در واقع اشارهای به یین و یانگ است.
این توضیح شاید بهترین توصیف از شخصیت فوتبالی صیادمنش باشد؛ بازیکنی که دو انرژی کاملاً متفاوت را در وجود خود ترکیب کرده است. او میتواند با آرامش و تمرکز بالا، وظایفش را در زمین انجام دهد و مانند یک بازیکن کاملاً مسلط و آرام عمل کند؛ همان چیزی که در دیدار مقابل تون شاهد آن بودیم.
نظر شما