خبرگزاری مهر، گروه استانها: هنوز خورشید به میانه آسمان نرسیده است که سکوت یکی از روستاهای کمبرخوردار داراب با صدای چکش، فرز، بیل و کلنگ شکسته میشود.
وانتهای حامل تجهیزات یکی پس از دیگری وارد روستا میشوند و جوانانی با لباسهای خاکی، بیآنکه کسی فرمانی بدهد، هر کدام گوشهای از کار را به دست میگیرند.
چند نفر داربست برپا میکنند تا سقف خانهای فرسوده را تعمیر کنند. کمی آنطرفتر، پزشکی فشار خون پیرمردی را اندازه میگیرد و دندانپزشکی کودکی را که مدتها درد دندان امانش را بریده، معاینه میکند.
چند متر آنسوتر، مربیان فرهنگی با کودکان بازی میکنند و برایشان از امید، آینده و آرزوها میگویند. در گوشهای دیگر نیز دامپزشکان مشغول معاینه دامهای روستاییان هستند؛ دامهایی که برای بسیاری از خانوادهها تنها سرمایه زندگی به شمار میروند.
اینجا کسی منتظر تشویق یا دیده شدن نیست. خدمت، برای این جوانها یک پروژه چندروزه نیست؛ بخشی از سبک زندگی آنهاست.
این صحنه، تنها یک اردوی جهادی نیست؛ روایتی است که نزدیک به یک دهه در روستاها و مناطق کمبرخوردار شهرستان داراب تکرار شده است. روایت «قرارگاه جهادی انقلابیون»؛ مجموعهای مردمی که از سال ۱۳۹۵ با هدف محرومیتزدایی، توانمندسازی مردم و تربیت نسل تازهای از جهادگران فعالیت خود را آغاز کرد.
جهاد از نوجوانی آغاز شد
پشت این قرارگاه، جوانی دهه هفتادی ایستاده که امروز دانشجوی دکتری نرمافزار است؛ اما خودش میگوید مهمترین درس زندگی را نه در دانشگاه، بلکه در میدان خدمت به مردم آموخته است.
محمدرضا غلامی، مسئول قرارگاه جهادی انقلابیون داراب در گفتگو با خبرنگار مهر، از روزهایی میگوید که تنها ۱۷ سال داشت و با جمعی از دوستانش تصمیم گرفت به جای گلایه از مشکلات، بخشی از راهحل باشد.
وی گفت: فرمایش رهبر معظم انقلاب درباره گروههای جهادی برای ما فقط یک توصیه نبود؛ احساس کردیم باید وارد میدان شویم. آن روزها امکانات زیادی نداشتیم، اما سرمایه بزرگی داشتیم؛ انگیزه، ایمان و چند جوان که میخواستند برای مردم کاری انجام دهند.
به گفته غلامی، نخستین اردوهای جهادی با کمترین امکانات برگزار شد؛ اما همان تجربههای ساده، مسیر آینده این گروه را شکل داد و به تدریج فعالیتها گستردهتر شد.
خدمت فقط ساختن یک خانه نیست
غلامی معتقد است اگر جهاد تنها به ساخت یک خانه یا توزیع بستههای معیشتی محدود شود، اثر آن ماندگار نخواهد بود.
وی ادامه داد: از همان ابتدا تصمیم گرفتیم به جای حل موقت مشکلات، مردم را برای حل مسائل خودشان توانمند کنیم. هر جا رفتیم، تلاش کردیم در کنار خدمات عمرانی و درمانی، آموزش، فرهنگسازی و مهارتآموزی را هم دنبال کنیم.»
امروز دامنه فعالیتهای قرارگاه از خدمات پزشکی، دندانپزشکی، دامپزشکی و مشاورههای تخصصی تا فعالیتهای عمرانی، فرهنگی، آموزشی، اجتماعی، امدادی و مدیریت بحران را در بر گرفته است.
در هر اردوی جهادی، دهها نفر از پزشکان، مهندسان، معلمان، طلاب، دانشجویان و نیروهای داوطلب، تخصص خود را بدون هیچ چشمداشتی در اختیار مردم قرار میدهند.
مدرسهای که کلاس درسش میان مردم است
غلامی اعتقاد دارد مهمترین دستاورد این قرارگاه، ساختمان یا پروژههای عمرانی نیست.
مسئول گروه جهادی انقلابیون داراب گفت: بزرگترین سرمایه ما جوانهایی هستند که در این اردوها ساخته میشوند. اینجا کسی فقط خدمت کردن را یاد نمیگیرد؛ مسئولیتپذیری، کار گروهی، صبر، ایثار و مردمداری را هم تجربه میکند.
شاید به همین دلیل است که بسیاری از اعضای قدیمی این قرارگاه، امروز خودشان مسئول گروههای جهادی دیگر شدهاند و فرهنگ خدمت را به نسل بعد منتقل میکنند.
جهاد، فقط برای روزهای آرام نیست
کار جهادگران به روزهای عادی محدود نمیشود. هر زمان که بحرانی رخ داده، اعضای قرارگاه نیز در کنار مردم حاضر بودهاند.
غلامی با اشاره به جنگ تحمیلی دوم و سوم گفت: وقتی کشور در شرایط خاص قرار گرفت، بچههای قرارگاه هم بیکار ننشستند. از پشتیبانی رزمندگان و آموزشهای امدادی گرفته تا تهیه و ارسال اقلام مورد نیاز و اجرای برنامههای مردمی، همه تلاش کردند هر جا نیازی هست، حضور داشته باشند.
به اعتقاد او، جهادگر واقعی کسی است که شرایط سخت و آسان برایش تفاوتی نداشته باشد و هر جا مردم نیازمند کمک باشند، خود را موظف به حضور بداند.
امیدی که با دستهای مردم ساخته میشود
در کنار اردوهای جهادی، موکب «اصحاب صاحب (عج)» نیز به عنوان بازوی فرهنگی و تربیتی قرارگاه، در مناسبتهای مذهبی و ملی فعالیت میکند.
برگزاری برنامههای فرهنگی، جلسات تربیتی، فعالیتهای اجتماعی و ترویج فرهنگ ایثار و انتظار، بخشی از مأموریت این مجموعه است؛ مأموریتی که به گفته مسئول قرارگاه، قرار است روحیه مسئولیتپذیری را در میان نسل جوان تقویت کند.
از سوی دیگر، پویشهای مردمی این قرارگاه نیز هر سال بخشی از مشکلات خانوادههای کمبرخوردار را کاهش میدهد؛ از تهیه جهیزیه و سیسمونی برای زوجهای نیازمند گرفته تا توزیع لوازمالتحریر، پرداخت کمکهزینه درمان، تعمیر لوازم خانگی، مرمت خانههای فرسوده و حمایت از خانوادههایی که در تنگنای معیشتی قرار دارند.
«مشق جهاد» در داراب ادامه دارد
غلامی در پایان، مقصد این مسیر را تنها رفع محرومیت نمیداند.
وی تصریح کرد: اگر فقط چند خانه بسازیم یا چند بسته معیشتی توزیع کنیم، مأموریت ما تمام نشده است. آرزو داریم نسلی تربیت شود که خدمت به مردم را وظیفه خود بداند و هر جا مشکلی دید، منتظر دیگران نماند.
خورشید کمکم به غروب نزدیک میشود. دیوارهای خانهای که صبح نیمهویران بود، حالا جان تازهای گرفته است. کودکی که ساعتی پیش از درد دندان اشک میریخت، با لبخند کنار دوستانش بازی میکند و پیرمردی که نگران سقف خانهاش بود، حالا با آرامش به رفتوآمد جوانان نگاه میکند.
شاید حاصل یک روز اردوی جهادی را بتوان با تعداد خانههای مرمتشده یا بیماران ویزیتشده سنجید، اما حقیقت ماجرا چیز دیگری است؛ اینجا امید ساخته میشود، اعتماد جان میگیرد و نسلی پرورش مییابد که باور دارد جهاد، تنها در میدانهای سخت معنا پیدا نمیکند؛ هر جا گرهی از کار مردم باز شود، همانجا آغاز «مشق جهاد» است.
نظر شما